مزدلفه موقف است .
ابن ابى سبره ، از عمر بن عطاء ، از عكرمه ، از ابن عباس نقل كرد كه مىگفته است : مشعر از دورترين نقطه دو تنگناى ميان مشعر و عرفات است تا پشت صحراى محسّر .
ثورى ، از ابن زبير ، از جابر نقل كرد كه پيامبر ( ص ) در صحراى محسّر وقوف فرمود .
ابو مروان ، از اسحاق بن عبد الله ، از ابان بن صالح نقل كرد كه : پيامبر ( ص ) ريگهاى رمى را از مزدلفه با خود برداشت .
ثورى ، از ايمن بن نائل نقل كرد كه مىگفته است ، از قدّامة بن عبد الله كلابى شنيدم كه مىگفت : پيامبر ( ص ) روز عيد قربان بر ناقهء صهباى خود رمى فرمود بدون اينكه كسى مردم را براند يا زحمتى براى كسى ايجاد شود .
ابن ابى سبره ، از حارث بن عبد الرحمن ، از مجاهد ، از ابى معمر عبد الله بن شخيره ، از ابن مسعود نقل كرد كه پيامبر تا هنگامى كه رمى جمره كرد لبيك گفتن را قطع نفرمود .
ابن ابى ذئب ، از شعبه ، از ابن عباس ، نقل كرد كه پيامبر ( ص ) لبيك گفتن را قطع نفرمود تا هنگامى كه رمى جمره كرد و چون به كشتارگاه منى رسيد فرمود : اينجا و همه جاى منى مىتوان قربانى كرد ، و تمام درههاى مكه هم كشتارگاه است . آن حضرت بدست خويش سى و شش شتر را نحر فرمود ، سپس حربه را به مردى داد تا بقيه را بكشد . آنگاه دستور فرمود تا از هر قربانى قطعهيى جدا كرده و در ديگى پختند و ايشان از گوشت آن خورد و از آب آن آشاميد .
معمر ، از عبد الكريم جزرى ، از مجاهد ، از عبد الرحمن بن ابى ليلى ، از على ( ع ) نقل كرد كه مىگفته است : پيامبر به من دستور فرمود بيشتر گوشت و پوست شترانى را كه قربانى فرموده بود صدقه بدهم ، ولى من سهمى در كشتن آنها نداشتم .
تراشيدن موى رسول خدا ( ص )
گويند ، چون رسول خدا ( ص ) قربانىهاى خود را كشت ، دستور فرمود تا سلمانى را فرا - خوانند ، و طرف راست سر خود را در اختيار سلمانى گذاشت . مسلمانان نيز براى گرفتن موهاى آن حضرت اجتماع كرده بودند . پيامبر موهاى سمت راست سر خود را در اختيار ابو طلحهء انصارى گذاشت . خالد بن وليد هم دربارهء موهاى پيشانى آن حضرت صحبت كرد و پيامبر آن را به او دادند و او در كلاه خود قرار داد ، و پس از آن با هيچ لشكرى مقابله نكرد مگر اينكه آن را شكست مىداد . ابو بكر صديق گويد : به خالد بن وليد نگاه مىكردم و گرفتارىهايى كه از او در احد و خندق و حديبيه و موارد ديگر ديده بوديم به خاطرم مىآمد ، و