برگرد آن حضرت بودند . طلحة بن ابى طلحه برخاست و به من سلام داد و شاد باش گفت و كس ديگرى از مهاجران غير از او به سوى من نيامد . كعب اين محبت طلحه را هيچگاه فراموش نمىكرد . كعب گويد : همين كه به رسول خدا سلام كردم در حالى كه چهرهاش از شادى مىدرخشيد فرمود : مژده باد ترا كه امروز از آن هنگام كه مادر ترا زاييده است بهترين روز زندگى تو است ! و گفتهاند كه پيامبر ( ص ) به او فرمود : بيا كه امروز بهترين روز است كه هرگز پرتوى آن چنان بر تو نتابيده است . كعب گويد : گفتم : اى رسول خدا اين عنايت شماست ، يا از جانب خداوند است ؟ فرمود : از جانب خداوند عزّ و جل ! گويد : هر گاه رسول خدا ( ص ) خوشحال و شادمان مىشد چهرهاش چندان درخشان مىشد كه چون پارهيى از ماه مىنمود ، و اين محسوس بود . چون مقابل آن حضرت نشستم گفتم : اى رسول خدا لازمهء پذيرفته شدن توبهء من در پيشگاه خدا و رسولش آن است كه از مال خود در راه خدا و رسول گذشت كنم ! فرمود : مالت را براى خودت نگهدار برايت بهتر است . گفتم : سهم غنايم خودم از خيبر را براى خويش نگه مىدارم . فرمود : نه . گفتم : نيمى از مالم را مىدهم . فرمود : نه . گفتم :
يك سوم از مالم را مىدهم . فرمود : باشد . گفتم پس من سهم خود از غنايم خيبر را وقف مىكنم . سپس گفتم : خداوند متعال مرا به صدق و راستى نجات داد و لازمهء توبهء من آنست كه تا زنده باشم سخنى جز به صدق و راستى نگويم . كعب گويد : به خدا قسم كسى از مردم را نمىشناسم كه خداوند دربارهء صدق گفتار ، اين همه عنايت به او كرده باشد كه به من فرمود ، و به خدا قسم از آن روز كه به رسول خدا گفتم تا امروز هرگز قصد دروغ هم نكردهام و اميدوارم خداوند متعال در بقيهء عمر مرا حفظ فرمايد . واقدى گويد : ايوب بن نعمان بن عبد الله بن كعب شعر زير را كه كعب در اين مورد سروده است برايم خواند :
منزه و پاكيزه است پروردگار من و اگر از لغزش من در نمىگذشت ، زيان كار مىبودم و گفتار و كردارم نابود مىشد .
گويد : خداى عزّ و جل اين آيه را نازل فرمود لَقَدْ تابَ الله عَلَى النَّبِيِّ وَ الْمُهاجِرِينَ وَ الْأَنْصارِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ في ساعَةِ الْعُسْرَةِ . . . 9 : 117 وَ كُونُوا مَعَ الصّادِقِينَ 9 : 119 - پذيرفت خداى تعالى توبهء رسول و مهاجران و انصاريان آنها كه متابعت كردند رسول را در ساعت سختى . . . و باشيد با راستگويان . [ 1 ] كعب گويد : به خدا قسم از هنگامى كه خداوند مرا به اسلام رهنمونى فرمود ، به من هيچ نعمتى به اهميت اين راستى كه با رسول خدا ( ص ) گفته بودم مرحمت نكرده است ، و اگر من
هامش
[ 1 ] سورهء 9 ، آيات 117 تا 119 .