« بسم الله الرحمن الرحيم ، اين عهدنامهيى است از محمد رسول خدا براى اكيدر ، در هنگامى كه به نداى اسلام پاسخ داد و بتها و شريكهاى موهوم خداوند را به همراه خالد بن وليد ، كه شمشير خداوند است ، در منطقهء دومة الجندل و اطراف آن از بين بردند . همهء سرزمينهاى شما چه زمينهاى داراى آب و چه زمينهاى باير بدون زراعت و زمينهايى كه حدود آنها مشخص نيست و آبهاى پنهانى و سلاح و اسب و حصارها از آن حكومت اسلامى است .
نخلستانها و زمينهاى آباد كه در تصرف شماست به شرط پرداخت خمس از خود شما خواهد بود . بر كسى كه كمتر از چهل گوسپند داشته باشد زكات نيست و از كشت و زرع شما جلوگيرى نمىشود و ده يك چيزهايى كه زكات ندارد از شما گرفته نخواهد شد . نماز را در وقت خود به پا داريد و زكات را به موقع بپردازيد . بر شما باد كه مفاد اين عهدنامه را رعايت كنيد و نسبت به آن صدق و وفا داشته باشيد . خداوند متعال و مسلمانانى كه حضور دارند گواه اين عهدنامهاند . » [ 1 ] گويند ، پيامبر ( ص ) هديهيى هم به اكيدر داد كه مشتمل بر لباس و پوشاك هم بود .
پيامبر ( ص ) همچنين نامهيى كه مشتمل بر امان و صلح بود مرقوم داشت و برادر او را هم امان داد و براى او جزيه تعيين فرمود . پيامبر ( ص ) در آن هنگام انگشتر در دست نداشتند و آن نامه را با ناخن خود مهر فرمود .
مردم مناطق دومه و ايله [ 2 ] و تيماء [ 3 ] پس از اينكه متوجه اسلام اكيدر شدند از پيامبر ( ص ) ترسيدند . يحنّة بن رؤبه كه پادشاه ايله بود به حضور پيامبر ( ص ) آمد كه مىترسيدند پيامبر ( ص ) همانطور كه كسى را به جنگ اكيدر فرستاده كسى را هم به جنگ ايشان مأمور فرمايد . مردم ناحيهء جرباء و اذرح [ 4 ] هم با او پيش پيامبر ( ص ) آمدند و رسول خدا با ايشان صلح فرمود و براى آنها جزيهء مقطوعى تعيين كرد . پيامبر براى آنها نامهيى مرقوم داشت كه مضمون آن چنين است :
« بسم الله الرحمن الرحيم ، اين امان نامهيى است از خداى و محمد نبى كه رسول اوست براى يحنّة بن رؤبه و مردم ايله براى كشتيهاى آنها و كاروانهاى زمينى و دريايى ايشان ، ذمّهء خدا و رسول خدا براى ايشان و مردم شام و يمن و ساحلنشينان دريا كه با ايشان همراهند خواهد بود . اگر كسى فتنهانگيزى كند مال او براى هر كس كه آن را بگيرد حلال است و نبايد
هامش
[ 1 ] در متن چند سطرى درباره لغات توضيح داده شده كه در ترجمه مورد استفاده قرار گرفت . - م .
[ 2 ] ايله ، در ساحل درياى سرخ و به سمت شام است ( معجم البلدان ، ج 1 ، ص 391 ) .
[ 3 ] تيماء ، شهركى است در فاصلهء هشت منزلى مدينه در راه شام ( وفاء الوفا ، ج 2 ، ص 272 ) .
[ 4 ] جرباء و اذرح ، نام دو دهكده در شام كه ميان آن دو قريه سه روز راه است ( معجم ما استعجم ، ص 784 ) .