نبريدند .
محمد بن مسلمه به درختان كوچك خرماى كبيس [ 1 ] نگاه كرد ، و گفت : من خودم اين درخت را به دست خود قطع كردم و بعد شنيدم كه بلال جار مىزند كه درختان را قطع نكنيد ، و ما خوددارى كرديم .
گويد : در آن روز تابستانى بسيار گرم ، محمود بن مسلمه همراه مسلمانان جنگ مىكرد . و آن روز نخستين روزى بود كه پيامبر ( ص ) با اهل نطاة جنگ كردند و آغاز جنگ با ايشان بود .
گرما براى محمود بن مسلمه سخت شد ، زيرا او لباس كامل جنگى هم پوشيده بود و زير حصار تازهاى كه مىپنداشت جاى كالا و اسباب است و جنگجويى در آن نخواهد بود نشست تا از سايهء آن استفاده كند . اين حصار مال ناعم يهودى بود كه چند حصار ديگر هم داشت . در اين هنگام مرحب سنگ آسيابى بر محمود بن مسلمه انداخت كه بر كلاهخودش برخورد و كلاهخود او چنان پيشانى و چهرهاش را مجروح كرد كه پوست پيشانى او بر چهرهاش آويخته شد . او را به حضور پيامبر ( ص ) آوردند ، حضرت پوست را بر گرداندند ، و پوست به حال اول برگشت ، و خود پيامبر ( ص ) زخم او را با پارچهاى بستند .
چون شب فرا رسيد ، پيامبر ( ص ) به منطقهء رجيع كوچيدند ، ولى بر اصحاب خود از خوابيدن در آن محل مىترسيدند . بالاخره در رجيع اردو زدند و همانجا شب را به روز آوردند و هفت شبانه روز اردوگاه آنجا بود . پيامبر ( ص ) هر روز صبح با پرچمهاى مسلمانان در حالى كه همه مسلح بودند ، حركت مىكردند و اردوگاه و خيمهها را همانجا ترك مىكردند ، و عثمان بن عفّان را مأمور نگهدارى مىفرمودند . هر روز تمام وقت با اهل نطاة جنگ مىكردند و چون شب فرا مىرسيد به رجيع بر مىگشتند . پيامبر ( ص ) در اولين روز ، جنگ را از محلهء پايين نطاة شروع فرمود ، سپس جنگ را از محلهء بالاى آن شروع كردند ، تا اينكه خداوند آن را براى رسول خود گشود .
هر كس از مسلمانان كه زخمى مىشد ، او را به لشكرگاه آورده و معالجه مىكردند ، و اگر خونريزى داشت ، او را به لشكرگاه پيامبر ( ص ) در رجيع منتقل مىكردند . در اولين روز نبرد پنجاه مرد از مسلمانان با تير دشمن مجروح شدند كه زخمهاى خود را مداوا مىكردند . گويند ، گروهى از مسلمانان از تب خيزى منطقه شكايت كردند ، پيامبر ( ص ) دستور فرمودند كه آنها به رجيع برگردند . مسلمانان وقتى به خيبر رسيدند ، ميوه و سبزى تازه به نوبر رسيده بود كه تب آور
هامش
[ 1 ] كبيس ، نوعى از خرماست . ( قاموس المحيط ، ج 2 ، ص 73 و 245 ) .