مىكشتندش ، و هر كاروانى كه از آنجا عبور مىكرد راهش را مىبستند ، به طورى كه قريش را به ستوه آوردند . كاروانى از قريش كه همراه آنها سى شتر بود و آهنگ شام داشت مورد هجوم ايشان قرار گرفت و اين آخرين حملهء آنها بود . غنيمتى كه به هر يك از مسلمانان رسيد ، معادل سى دينار بود . يكى از مسلمانان پيشنهاد كرد كه خمس اين غنايم را براى پيامبر ( ص ) بفرستند .
ابو بصير گفت : رسول خدا نخواهد پذيرفت ، من هم لباس و اسلحهء خنيس را بردم و نپذيرفتند ، و فرمودند « اگر چنين كنم به عهد و پيمان خود با آنها عمل نكردهام » .
اين گروه ابو بصير را امير خود قرار دادند و او با آنها نماز مىگزارد و فرائض اسلامى را اقامه مىكرد ، و آنها همگى نسبت به او شنوا و فرمان بردار بودند . چون خبر كشته شدن خنيس عامرى به وسيلهء ابو بصير به اطلاع سهيل بن عمرو رسيد بر او بسيار گران آمد و گفت : به خدا قسم ما با محمد چنين صلح نكرده بوديم . قريش گفتند : محمد از اين كار تبرئه است ، فرستادهء شما در راه به وسيلهء ابو بصير كشته شده است و اين كار چه ارتباطى به محمد دارد ؟ سهيل گفت : آرى به خدا قسم دانستم كه محمد به عهد خود وفا كرده است و گرفتارى ما به واسطهء خامى فرستادگان ما بوده است . گويد : سهيل به كعبه تكيه كرد و گفت : به خدا سوگند پشت خود را از كعبه برنمىدارم تا اينكه خون بهاى خنيس پرداخت شود . ابو سفيان گفت : اين كمال سفاهت است . به خدا قسم هرگز قريش خون بهاى او را نمىپردازد ، زيرا او را بنى زهره فرستادهاند . سهيل گفت : آرى راست مىگويى ، خون بهاى او فقط بر عهدهء بنى زهره است و هيو گروه ديگرى از مردم غير از ايشان نبايد عهدهدار پرداخت آن گردد ، زيرا قاتل از ايشان است و آنها از هر كس به پرداخت آن مستحقترند . اخنس بن شريق گفت : به خدا سوگند ما خون بهاى او را پرداخت نمىكنيم ، نه ما او را كشتهايم و نه به كشته شدنش امر كردهايم . مردى كه دينش غير دين ما و پيرو محمد است او را كشته است . بنابر اين به سراغ محمد بفرستيد تا خونبها را بپردازد . ابو سفيان گفت : هرگز چنين نيست ، نه خون بها و نه غرامتى متوجه محمد است . او از اين اتهام برى است و بر عهدهء او بيش از آنچه كرده است نيست او ابو بصير را در اختيار دو فرستادهء شما قرار داده است . اخنس گفت : به هر حال اگر همهء قريش ديهء او را بپردازند ، بنى زهره هم كه خاندانى از قريشند ، همراه ايشان در پرداخت سهم خود شركت خواهند كرد ، ولى اگر قريش ديه پرداخت نكند ما هم حتما خون بهايى پرداخت خواهيم كرد .
قريش و بنى زهره تا هنگام فتح مكه و ورود رسول خدا ( ص ) به آن ديار خون بهاى خنيس را نپرداختند .
موهب بن رياح ، در مورد صحبت سهيل بن عمرو دربارهء بنى زهره و اينكه ايشان بايد خون -
المغازي ( تاريخ جنگهاى پيامبر ص ) ( فارسى ) — صفحة 477
مساهمون: محمود مهدوى دامغانى
ص٤٧٧