همراهان سوار مىشد ! ) .
از سعد بن ابى وقاص برايم نقل كردند كه مىگفت : همراه رسول خدا ( ص ) به بدر رفتيم و با ما فقط هفتاد شتر بود ، چنان كه هر دو و سه و چهار نفر از يك شتر استفاده مىكرديم . در ميان صحابهء پيامبر ( ص ) چارهانديش ترين آنان بودم . در عين حال از كسانى بودم كه بيش از همه تير انداختم و پياده حركت كردم ، چنان كه در تمام رفت و برگشت حتى يك قدم هم سوار نشدم .
پيامبر ( ص ) چون از محل سقيا حركت كرد به پيشگاه الهى چنين عرضه داشت :
« پروردگارا ، ايشان گروه پيادگانند ، سوارشان فرماى . و برهنگانند ، جامهشان بپوشان . و گرسنگانند ، سيرشان كن . و نيازمندانند ، به فضل خود بى نيازشان فرماى . » هيچيك از مسلمانان برنگشت مگر اينكه بر پشت حيوانى سوار بود و به هر مرد شترى و يا دو شتر رسيد و هر كس برهنه بود جامه پوشيد و به زاد و توشه قريش دست يافتند و سير شدند و چون فديهء اسيران را گرفتند ، هر فقيرى ثروتمند گرديد . و پيامبر ( ص ) قيس بن ابى صعصعه را فرمانده پيادگان كرد - نام ابى صعصعه ، عمرو بن زيد بن عوف بن مبذول بود . پيامبر ( ص ) به او دستور فرمود كه مسلمانان را بشمارد . اين بود كه قيس مسلمانان را در محل چاه ابى عنبه [ 1 ] نگهداشت و ايشان را شمرد و به پيامبر ( ص ) گزارش داد . پيامبر ( ص ) از بيوت سقيا بيرون آمد . درهء عقيق را پيمود و راه مكتمن را پيش گرفت و به بطحاى ابن ازهر رسيد و زير سايهء درختى فرود آمد . ابو بكر بر خاست و مقدارى سنگ فراهم آورد و در زير همان درخت جايى براى نماز ساخت كه پيامبر ( ص ) آنجا نماز گزارد و تا صبح دوشنبه همانجا بودند . آنگاه آهنگ درهء ملل و تربان كرد و ميان حفيره و ملل توقف فرمود . سعد بن ابى وقاص گويد : در تربان بوديم ، پيامبر ( ص ) به من فرمود : اين آهو را ببين . من تيرى در كمان نهادم . پيامبر ( ص ) برخاست و چانه خود را بين شانه و گوش من گذاشت و فرمود : تير بينداز . در همان حال مىگفت :
خدايا تير او را به هدف بنشان . سعد مىگويد : تيرم به گلوى حيوان خورد . پيامبر ( ص ) تبسمى فرمود و من به سوى آهو دويدم و ديدم هنوز زنده است . او را سر بريدم و با خود حمل كردم . و چون در فاصلهء نزديكى فرود آمديم پيامبر ( ص ) دستور فرمود گوشت آن را ميان اصحاب تقسيم كردند . اين مطلب را براى من محمد بن بجاد از قول پدرش و او از قول سعد نقل كرد .
گويند : همراه اصحاب رسول خدا ( ص ) دو اسب هم بوده است . اسبى از
هامش
[ 1 ] چاه ابى عنبه ، در يك ميلى مدينه است ( طبقات ، ج 2 ، ص 6 ) .