برايم روايت كرد كه در اين لشكر كشى به عبد الله بن جحش لقب امير المؤمنين دادند .
نام كسانى كه همراه عبد الله بن جحش در سرّيهء او شركت داشتند
اين همراهان هفت نفر بودند كه عبارتند از : ابو حذيفة بن عتبة بن ربيعه ، عامر بن ربيعه ، واقد بن عبد الله تميمى ، عكّاشّة بن محصن ، خالد بن ابى البكير ، سعد بن ابى وقاص و عتبة بن غزوان - كه اين دو نفر اخير در نخله حضور نداشتند . برخى هم گفتهاند كه اينان دوازده نفر بودند ، و به روايتى هم سيزده نفر ، ولى به نظر ما همان هفت نفر درستتر است .
بدر القتال [ 1 ]
گويند چون پيامبر ( ص ) زمان بازگشت كاروان قريش از شام را دانست ، ياران خود را براى حمله به آن فرا خواند . ده شب پيش از خروج خود از مدينه ، طلحة بن عبيد الله و سعيد بن زيد را براى كسب خبر و اطلاع روانه فرمود و آن دو رفتند و به نخبار - كه بعد از ذى المروه و در ساحل درياست - رسيدند و به منزل كشد جهنى وارد شدند . كشد آنها را پذيرفت و در پناه خود گرفت و آنها تا هنگام عبور كاروان از آن محل همچنان مخفيانه پيش او بودند . هنگام عبور كاروان طلحه و سعيد بر زمين بلندى بر آمدند و قريش و كاروان و كالاهاى آن را بررسى كردند كاروانيان ، كشد را مورد خطاب قرار دادند و پرسيدند : آيا كسى از جاسوسان محمد را نديدهاى ؟ او گفت : پناه بر خدا ! جاسوسان محمد در نخبار كجايند و چه مىكنند ؟ چون كاروان از آنجا گذشت طلحه و سعيد شب را همانجا گذراندند و بامداد بيرون رفتند . كشد هم براى بدرقهء آن دو همراهشان رفت تا آن دو را به ذى المروه رساند . كاروان خود را به كنار دريا رسانده بود و براى اينكه از تعقيب مصون بماند شب
هامش
[ 1 ] چون پيش از جنگ بدر ، جنگ ديگرى را كه بدون درگيرى بوده بدر اولى ناميدهاند ( كه در صفحات قبل ملاحظه شد ) ، جنگ بدر را گاه « جنگ كشتار » تعبير كردهاند ، چه در آن بيش از هفتاد نفر از قريش كشته شدند . - م .