آهنگ جنگ فرمود ، گفتند : چون حركت كنى ما هم همراه تو حركت مىكنيم . ولى چون آن حضرت به جنگ رفت همراهى نكردند . و هم گفتهاند كه ايشان هم گروهى از يهود بودند . الَّذِينَ يَذْكُرُونَ الله قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ في خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلًا سُبْحانَكَ فَقِنا عَذابَ النّارِ 3 : 191 - آنها كه ياد كنند خدا را در حال ايستادن و نشستن و بر پهلو خفتن و تفكر كنند در آفرينش آسمانها و زمين ، گويند اى پروردگار ، اين را باطل نيافريدى پاكى تو ، نگاه دار ما را از عذاب آتش - گويد : منظور نماز گزاردن در آن حالات است . رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادِي لِلْإِيمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنّا 3 : 193 - پروردگارا ، ما نداى منادى ، شنيديم كه گفت بگرويد به پروردگارتان و ما گرويديم - گويد : منظور از منادى ، قرآن است نه رسول خدا ، كه همه مسلمانان آن حضرت را نديده بودند . فَالَّذِينَ هاجَرُوا وَ أُخْرِجُوا من دِيارِهِمْ وَ أُوذُوا في سَبِيلِي وَ قاتَلُوا وَ قُتِلُوا لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ . . . 3 : 195 - آنانى كه هجرت كردند و آنان را از خانههايشان بيرون راندند و در راه من آزار ديدند و با كافران كارزار كردند و كشته شدند ، هر آينه در گذارم گناهان ايشان را - گويد : منظور از اين آيه مهاجران هستند كه ايشان را از مكه بيرون راندند . لا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُوا في الْبِلادِ . مَتاعٌ قَلِيلٌ ثُمَّ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ 3 : 196 - 197 - نفريبد تو را برگشتن كافران در شهرها با نعمتها و بهرهها ، چه اين اندك برخوردارى است ، بازشان به دوزخ گرفتارى است . . . - گويد : منظور اين است كه تجارت و پيشههاى آنها اندك است . وَ إِنَّ من أَهْلِ الْكِتابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ . . . 3 : 199 - و از اهل كتاب كس است كه ايمان مىآورد به خدا و به آنچه فرستاده شد به شما و آنچه فرستاده شد به ايشان . . . - گويد : منظور عبد الله بن سلام است . يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا وَ اتَّقُوا الله لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ 3 : 200 - اى مؤمنان صبر كنيد و پايدارى كنيد و آماده باشيد و بترسيد از خدا ، باشد كه رستگار شويد - گويد : در عهد رسول خدا آماده باش نبود و منظور آمادگى براى هر نماز بعد از نماز ديگر است .
جابر بن عبد الله گويد : سعد بن ربيع در احد شهيد شده بود ، پس از مراجعت پيامبر ( ص ) از احد و عزيمت آن حضرت به حمراء الاسد ، برادر سعد به مدينه آمد و ميراث او را تصرف كرد . سعد دو دختر داشت و همسرش هم حامله بود . در آن موقع هنوز احكام ارث نازل نشده بود ، مسلمانان ميراث را بر مبناى احكام دورهء جاهليت تقسيم مىكردند و به همين جهت ، عموى آن دو دختر ، پس از شهادت سعد ، ارث را تصرف كرد . زن سعد كه بانويى دورانديش بود ، در آن موقع در محلهء اسواف [ 1 ] سكونت داشت . وى
هامش
[ 1 ] اسواف : نام محلهاى در مدينه ، نزديك حرم مطهر نبوى يا نزديك بقيع است ( معجم البلدان ، ج 1 ، ص 248 ) .