پيامبر ( ص ) كشته شدند ، ابن ابىّ شاد شد و سرزنش نسبت به رسول خدا را آشكار ساخت و گفت : او از من نافرمانى كرد و از كسانى كه انديشهاى نداشتند اطاعت كرد .
پيامبر ( ص ) سپاه خود را آراست و آن را مرتب فرمود ، پنجاه مرد تير انداز را به فرماندهى عبد الله بن جبير بر كوه عينين [ 1 ] گماشت . گفته شده است كه فرماندهء ايشان سعد بن ابى وقاص بوده است ولى نزد ما همان عبد الله بن جبير صحيح است . رسول خدا احد را پشت سر خود قرار داد و مدينه را روياروى و كوه عينين را به سمت چپ ، مشركان مدينه را پشت سر قرار دادند و احد را پيش روى و گفته شده است كه پيامبر ( ص ) عينين را پشت سر خود قرار داد و پشت به آفتاب ايستاد و حال آنكه مشركان رو به آفتاب ايستادند ، در نظر ما همان قول اول ثابت تر است كه احد پشت سر آن حضرت قرار داشت و مدينه پيش رويش .
يعقوب بن محمد ظفرى از يزيد بن سكن برايم روايت كرد : چون پيامبر ( ص ) به احد رسيدند ، مشركان در عينين فرود آمده بودند ، آن حضرت كوه احد را پشت سر خود قرار دادند ، و فرمودند كه پيش از فرمان كسى جنگ نكند . چون عمارة بن يزيد بن سكن اين دستور را شنيد ، گفت : آيا بايد كشتزارهاى اوس و خزرج چريده شوند و ما هنوز هم ضربت نزنيم ؟
مشركان صفهاى خود را آراستند ، بر سمت راست خالد بن وليد و بر سمت چپ عكرمة بن ابى جهل را گماردند ، آنها دويست اسب يدك و سواركار داشتند كه بر سواران صفوان بن اميّه را گماشتند و برخى گفتهاند كه عمرو عاص را گماردند ، بر تيراندازان ، كه صد نفر بودند ، عبد الله بن ابى ربيعه را گماشتند ، پرچم خود را به طلحة بن ابى طلحه سپردند ، نام ابى طلحه ، عبد الله بن عبد العزّى بن عثمان بن عبد الدار بن قصىّ بود . در اين هنگام ابو سفيان فرياد كشيد و گفت : اى فرزندان عبد الدار ، مىدانيم كه شما براى پرچم سزاوارتر از ما هستيد ! آنچه روز بدر به ما رسيد از سرنگونى پرچم بود و مسلمانان هم به آنچه رسيدند از پرچم خودشان بود . شما فقط مواظب پرچم باشيد و آن را حفاظت كنيد و ما را با محمد واگذاريد كه ما قومى هستيم خونخواه و طالب مرگ و خونى را طلب مىكنيم كه فراموش نشده است . همچنين ابو سفيان گفت : هر گاه پرچمها سرنگون شود ديگر پس از آن قوام و بقايى براى قوم نخواهد بود ! بنى عبد الدار از گفتههاى ابو سفيان خشمگين شدند و گفتند : مگر ما پرچم خود را تسليم دشمن خواهيم كرد ؟ هرگز چنين نخواهد بود ، در مورد حفاظت پرچم هم خواهى ديد و به علامت خشم
هامش
[ 1 ] عينين ، عينان : نام كوهى است در احد ( معجم ما استعجم ، ص 688 ) .