است . اين بود كه از مدينه كوچيدم » . [ 1 ] هنگامى كه واقدى به بغداد رسيد ، متوجه شد كه درباريان و خليفه به ناحيهء رقّه در شام رفتهاند ، اين بود كه مركوب خود را به سوى شام به حركت در آورد و در آنجا به ايشان پيوست . يحيى بن خالد برمكى با او برخوردى داشت كه شايستهء مرتبهء بخشندگى و بزرگوارى ايشان بود . [ 2 ] در زير سايهء برامكه ، از هر سوى خير و نيكى به واقدى روى آورد ، عطاياى ايشان به او منضمّ به عطاياى هارون و پسرش مأمون بود . واقدى مىگويد : « از خليفه ششصد هزار درهم دريافت داشتم به طورى كه پرداخت زكات بر من واجب شد » . [ 3 ] ابن سعد نوشته است : « واقدى از رقّه شام به بغداد برگشت و همانجا مقيم شد تا اينكه مأمون از خراسان برگشت و او را قاضى منطقهء عسكر مهدى كرد ، كه در بخش شرقى بغداد است . [ 4 ] ابن خلّكان از قول ابن قتيبه نقل مىكند كه واقدى به هنگام مرگ در بخش غربى بغداد قاضى بوده است . [ 5 ] ولى هورووتس اين گفتار را رد كرده و آن را مستند به اشتباه ابن خلّكان ، در كيفيت معنى عبارت ابن قتيبه دانسته است ، مىگويد : عبارت ابن قتيبه چنين است : « واقدى در سال 207 درگذشت و محمد بن سماعه تميمى بر او نماز گزارد و او قاضى منطقهء غربى بغداد بود . » - كه در اين جا منظور بيان سمت و منصب محمد بن سماعه است نه واقدى . [ 6 ] ظاهرا در اينكه واقدى هنگام مرگ قاضى ناحيهء شرقى بغداد بوده است شكى نيست ، ولى پيش از آنكه مأمون او را به سمت قضاوت ناحيهء شرقى منصوب كند ، در ناحيهء غربى سكونت داشته است و بسيارى از مصادر اين موضوع را تصريح كردهاند .
هنگامى كه واقدى از جانب غربى بغداد به جانب شرقى آن مىكوچيد كتابهايش را در يكصد و بيست بستهء سنگين حمل كرد . [ 7 ]
هامش
[ 1 ] طبقات ، ج 5 ، ص 315 .
[ 2 ] تفصيل سفر واقدى به عراق در ج 5 طبقات ، ص 315 ، آمده است .
[ 3 ] تاريخ بغداد ، ج 3 ، ص 20 .
[ 4 ] طبقات ، ج 7 ، بخش دوم ، ص 77 .
[ 5 ] وفيات الاعيان ، ج 1 ، ص 641 .
[ 6 ] . 513 بن 1928J , Horovitz , tandtheirauthors , IslamicCulture[ 7 ] الوافى بالوفيات ، ج 4 ، ص 238 ، تاريخ بغداد ، ج 3 ، ص 5 . عيون الاثر ، ج 1 ، ص 18 . سير اعلام النبلاء ، ج 7 ، ورقهء 118 .