عبد الله بن عثمان بن ابى سليمان از قول پدرش برايم روايت كرد كه چهارده مرد از قريش براى پرداخت فديهء اسيران به مدينه آمدند .
شعيب بن عباده از قول بشير بن محمد برايم نقل كرد كه پانزده نفر آمدند ، نخستين كسى كه آمد مطلب بن ابى وداعه بود و ديگران سه شب پس از او آمدند .
همچنين از قول يزيد بن نعمان بن بشير برايم نقل كردند كه پيامبر ( ص ) در روز بدر ، براى هر اسير چهار هزار درم فديه تعيين كردند .
اسحق بن يحيى برايم گفت : از نافع بن جبير پرسيدم ميزان فديه براى اسيران چقدر بود ؟ گفت : بيشترين آنها چهار هزار ، سه هزار و دو هزار درم ، هزار درم هم بود ، ولى گروهى كه مال نداشتند پيامبر ( ص ) بر آنها منت گذاشت و آزادشان فرمود .
پيامبر ( ص ) دربارهء ابو وداعه فرموده بود : او در مكه داراى فرزند زيرك و ثروتمندى است كه فديهء او را تمام و كمال خواهد پرداخت . و او براى پدر خود ، چهار هزار درم فديه پرداخت . ابو وداعه نخستين اسيرى بود كه فديهاش پرداخت شد و داستان آن چنان است كه ، قريش چون ديدند پسرش مطلب آمادهء حركت براى نجات پدرش مىشود ، گفتند : شتاب مكن كه مىترسيم در مورد اسيران كار ما را خراب كنى و چون محمد ( ص ) ضعف و ناتوانى ما را ببيند ميزان فديه را سنگين و گران كند ، بر فرض كه تو داشته باشى ، همهء قوم تو در گشايشى كه تو هستى نيستند . گفت : من به مدينه نمىروم تا شما هم بيرون برويد . به اين طريق با آنها خدعه كرد و چون آنها غافل شدند شبانگاه بر شتر خود سوار شد و آهنگ مشرق كرد و چهار شبه خود را به مدينه رساند و براى پدر خود چهار هزار درم فديه پرداخت . قريش در اين مورد او را سرزنش كردند ، گفت :
من نمىتوانستم پدر خود را در دست قوم اسير بگذارم و شما در حالت بى خيالى باشيد ، ابو سفيان گفت : اين نوجوانى است كه شيفتهء راى خود است و كارهاى شما را تباه مىكند . به خدا قسم ، من كه فديهء عمرو بن ابو سفيان را نمىپردازم اگر چه يك سال هم در اسارت بماند ، مگر اينكه محمد آزادش كند . و به خدا قسم ، چنين نيست كه تهيدست و بى چيز باشم ولى دوست ندارم كه براى خودم يا شما كارى را سخت و دشوار كنم ، عمرو هم مانند يكى از شماست .
اسامى اشخاصى كه براى آزادى اسيران آمدند
از بنى عبد شمس ، وليد بن عقبة بن ابى معيط و عمرو بن ربيع برادر ابو العاص ، از