ولى ثابت بن جذع ، او را بدون اين كه بشناسد ، كشت .
گويند : و چون جنگ درگرفت پيامبر ( ص ) دستهاى خود را به آسمان بلند كرد و از خداى تعالى خواست تا پيروزى و نصرتى را كه وعده فرموده است ، عنايت فرمايد ، و عرض كرد : « پروردگارا ، اگر اين گروه بر من پيروز شوند شرك پيروز خواهد شد و دينى براى تو پايدار نخواهد ماند . » و ابو بكر گفت : به خدا سوگند ، كه او تو را يارى و روسپيد خواهد فرمود . در اين هنگام خداوند متعال هزار فرشته را از پى يك ديگر براى يارى محمد ( ص ) در مقابل دشمن فرستاد . و پيامبر ( ص ) فرمود : اى ابو بكر ، مژده بده ! اين جبرئيل است كه عمامه زرد پيچيده و لگام اسبش را در دست گرفته و ميان آسمان و زمين است . و چون به زمين فرود آمد ، ساعتى از نظرم پنهان گرديد ، و دوباره ظاهر شد ، در حالى كه دندانهايش را گرد و خاك گرفته بود و مىگفت : چون خدا را فرا خواندى نصرت و پيروزى الهى برايت رسيد .
گويند : به پيامبر ( ص ) فرمان داده شد كه مشتى سنگريزه بر دارد و به سوى كافران بپاشد ، و چنان كرد ، و گفت : رويهايتان زشت باد ! دلهاى ايشان را پر بيم كن و قدمهايشان را بلرزان . دشمنان خدا بدون توجه به هيچ چيز روى به گريز نهادند ، و مسلمانان آنها را مىكشتند و اسير مىگرفتند . هيچ كس از كافران نبود كه چهره و چشمهايش از خاك پر نشده باشد ، و به همين دليل ، چشمهايشان نمىديد و نمىدانستند به كدام طرف روى كنند و فرشتگان و مؤمنان ايشان را مىكشتند .
عدى بن ابى الزغبا در روز بدر اين شعر را مىخواند :
من عدى هستم و با زرهام راه مىروم ، راه رفتن مرد نيرومند پيامبر ( ص ) پرسيد : عدى كيست ؟ مردى از مسلمانان گفت : اى رسول خدا ، من عدى هستم . پيامبر فرمود : ديگر چه ؟ گفت : پسر فلانى . پيامبر فرمود : تو آن عدى نيستى . آنگاه عدى بن ابى الزغبا گفت : اى رسول خدا ، من هم نامم عدى است . پيامبر فرمود : ديگر چه ؟ گفت : با زرهام راه مىروم ، راه رفتن مرد نيرومند . [ 1 ] پيامبر ( ص ) فرمود :
عجب عدى خوبى است عدى بن ابى الزغبا ! هنگامى كه پيامبر ( ص ) به مدينه هجرت فرمود ، عقبة بن ابى معيط ، كه در مكه بود ، چنين سرود :
اى كسى كه سوار بر ناقهء گوش بريده از پيش ما هجرت كردى .
پس از مدت كمى مرا سوار بر اسب خواهى ديد .
هامش
[ 1 ] در متن ، لغت سحل ، كه به معنى زره است ، مورد سؤال حضرت ختمى مرتبت قرار گرفته است . - م .