( 1 ) على در همهء جنگها و غزوات پيامبر ( ص ) همراه آن حضرت بوده است . گاه پيشاپيش او درفش را بر دوش مىكشيده و گاه با شمشير برابر آن حضرت حركت مىكرده و اندوه از چهره رسول خدا مىزدوده است و با كشتن دشمنان خدا ، خدا را يارى مىداده است . چه بسيار دليران پيكارجو را كشته است كه دليران ديگر از كشتن آنان درمانده بودهاند ، و چه بسيار هماوردى را كه مسلمانان او را بلند مقام مىدانستهاند و دل آنان در رويارويى با او تنگ و لرزان بوده است و پسر ابو طالب شر او را كفايت كرده و به دست خود جام مرگ بر او نوشانده است . پيش بودن و برترى على ( ع ) بر دليران نامآور در جهان روشن است و فضل او بر ديگر كسانى كه در جنگهاى پيامبر حاضر بودهاند ، آشكار است .
( 2 ) يكى از ستيزگران سخنى گفته است كه هر كس اندك شناختى داشته باشد از گفتار او شگفت مىكند . او چنين پنداشته است كه فضيلت ابو بكر در جنگها بيشتر و كردارش در جهاد بزرگتر و بلندمرتبهتر است ! ! از او پرسيديم اين كردار و فضيلت چيست ؟ گفت :
چارهانديشى او در جنگها و ايستادگى او همراه رسول خدا ( ص ) . گفتيم : آرى همراهى و ايستادن او در خدمت پيامبر ( ص ) به عنوان يك تماشاگر قابل انكار نيست ، ولى اگر مىخواهيد بگوييد ايستادن او همچون ايستادگى و پايدارى جنگجويى است كه به هنگام نزديك شدن دشمنان مشرك و احاطه شدن پيامبر از ايشان ، پيش مىتاخته و جنگ مىكرده است ، براى ما نشانى از اين حال ابو بكر ارائه دهيد . كسى كه مىگويد ابو بكر در جايگاه حمله كردن و در صحنهء آوردگاه بوده است ، بايد نشان دهد كه به عنوان مثال دست ابو بكر كجا زخمى و سرش كجا شكسته شده است ، يا زخم و جراحتى در بدن و ديگر اندام او رسيده است . حد اقل اين است كه روايتى نشان دهيد كه گوياى اين موضوع باشد كه ابو بكر از دور يا نزديك كسى را كشته يا زخمى كرده است كه حجتى براى ادعاى شما باشد و انگيزهاى باشد كه اهل حق و هدايت منكر آن نتوانند شد ، و حال آنكه اين پيامبر ( ص ) است كه ساقهاى پاهايش زخمى و خونآلود و دندانهاى پيشين او در جنگ شكسته شد و به دست خود نيزه و زوبين مىزد ، ابو بكر در اين احوال با پيامبر ( ص ) چه كارى انجام مىداده است ؟ و اگر مىگويد ايستاده بوده است و با دل خود قدرت و شوكت اسلام را آرزو مىكرده و خداى خود را براى پيروز فرامىخوانده و از پيروى دين و چيرگى بر دشمن شادى مىكرده است ، ما نه تنها منكر اين منزلت ابو بكر نيستيم كه آن را براى او قطعى و مسلّم مىدانيم ، ولى اين همان منزلتى است كه حسان بن ثابت با همهء شهرت به ترس دارا بوده است .
( 3 ) و اگر بگوييد اين سخن كه شما مىگوييد موجب كاستى و عيبجويى از ابو بكر است و
المعيار و الموازنة ( فارسي ) — صفحة 87
مساهمون: محمود مهدوى دامغانى
ص٨٧