حضرت هميشه بنى هاشم را پيش از ديگر مردم به ميدان مىفرستاد . ( 1 ) ولى در جنگ خندق نخست على را از مبادرت به جنگ بازداشت و چون خوددارى مردم از اقدام به جنگ با عمرو روشن شد و بار سوم على كه درودهاى خدا بر او باد برخاست ، پيامبر او را فرمود : اى على ! اين عمرو بن عبد ود است كه اين خود تأكيد ديگرى بر گفتهء ماست كه پيامبر ( ص ) مىخواسته است تقدم و فضيلت على را نشان دهد . على در پاسخ پيامبر عرض كرد كه اى رسول خدا ! من هم على بن ابو طالبام . در اين هنگام پيامبر ( ص ) به دست خويش عمامه بر سر على ( ع ) بست ، و شمشير خود يعنى ذو الفقار را بر دوش او آويخت . على به سوى عمرو بن عبد ود بيرون شد ، در حالى كه مسلمانان بيم زده بودند ، موى بر بدن آنان راست و چشمهايشان كم سو شده بود ، جانهاى آنان به گلوهايشان رسيده بود و نسبت به خداوند گمانهاى ياوه مىبردند . « 1 »
( 2 ) پيامبر ( ص ) با پافشارى براى پيروزى على به درگاه پروردگار دعا مىكرد و از پيشگاه كردگار فريادرسى مىفرمود و خداوند متعال به وسيلهء على ( ع ) آن اندوه را بر طرف ساخت و گمانهاى ياوه را بزدود و به وجود على ( ع ) يقين را پايدار فرمود و عمرو بن عبد ود كشته شد و حال آنكه پيش از آن چشمها خيره و جانها به گلوها رسيده بود و نسبت به خدا گمانهاى ياوه بردند و مؤمنان سخت متزلزل شدند و منافقان گفتند خداى و رسولش به ما جز وعدهء دروغ و فريب ندادند . در همين باره از حذيفة بن اليمان نقل شده كه گفته است خداوند متعال پيامبر و مؤمنان را در دو آوردگاه به وجود على بن ابى طالب تأييد فرمود كه اگر همهء اعمال مؤمنان جمع شود همسنگ آن دو نخواهد بود ، جنگ بدر و جنگ خندق ، و سپس داستان دلاورى على ( ع ) را در آن دو جنگ بيان كرده است . « 2 » اين احوال امير المؤمنين على آشكار و اين مناقب او در جنگها شناخته شده و در اخبار و تواريخ مذكور و ميان عامه هم روشن و مشهور است .
هامش
( 1 ) در آيات 12 - 9 سوره سى و سوم - احزاب - اين احوال بيان شده است و خداوند پيروزى در آن جنگ را از نعمتهاى خود شمرده است .
( 2 ) حاكم حسكانى با دو سلسله سند ضمن احاديث شماره 634 و 636 در شواهد التنزيل ، ج 2 ، ص 9 و 6 مىگويد :
پيامبر به على فرمود : بر تو مژده باد كه اگر عمل امروز تو با عمل همه امت محمد ( ص ) سنجيده شود بر آن افزون خواهد بود .
در حديث بعدى مىگويد : پيامبر فرمودهاند : مبارزه على با عمرو به روز جنگ خندق برتر از عمل امت من تا روز رستخيز است . به فرائد السمطين ، ج 1 ، ص 255 و تاريخ بغداد ، ج 13 ، ص 18 و المستدرك ، ج 3 ، ص 32 هم مراجعه فرماييد .