( 1 ) داود در بغداد به سال دويست و نوزده درگذشته است .
قرّان بن تمّام اسدى
كنيهاش ابو تمام و از مردم كوفه بوده كه به بغداد آمده و ساكن شده است ، او سرگرم خريد و فروش چهارپايان و مردى ضعيف در حديث بوده است ، گاهى از او حديث شنيده شده است .
عمر بن حفص
كنيهاش ابو حفص عبدى بوده است ، از ثابت بنانى و يزيد رقاشى و ابان بن ابى عياش و ام شبيب عبديه و مالك بن انس و جز ايشان روايت كرده است ، در نظر محدثان ضعيف بوده است ، در آغاز احاديثى را از گفتههاى او مىنوشتهاند و سپس حديثهاى او را رها كردهاند ، او در آغاز خلافت مأمون در بغداد به سال يكصد و نود و هشت درگذشته است .
مصعب بن عبد اللّه
بن مصعب بن ثابت بن عبد اللّه بن زبير بن عوّام ، كنيهاش ابو عبد اللّه و ساكن بغداد بود ، او موطأ را از خود مالك بن انس روايت مىكرد و نيز از دراوردى و ابراهيم بن سعد و عبد العزيز بن حازم و از پدر خود و ديگران روايت مىكرد . « 1 » هر گاه از او دربارهء قديم يا حادث بودن قرآن مىپرسيدند پاسخ نمىداد و مىگفت در اين مسئله متوقفم و كسانى را هم كه متوقف نمىشدند نمىپسنديد و بر آنان خرده مىگرفت ، او در بغداد به ماه شوال سال دويست و سى و شش درگذشته است . « 2 »
هامش
( 1 ) پدر مصعب به سبب سوگند دروغى كه انجام داد درگذشت ، داستان به تفصيل در شرح نهج البلاغهء ابن ابى الحديد كه از مقاتل الطالبين آورده است ، ذيل كلمهء قصار 250 ، جلوهء تاريخ در شرح نهج البلاغه ج 8 ، ص 44 ، آورده شده است .
( 2 ) مصعب از مؤلفان نامدار در نسب شناسى است . نسب قريش او مكرر چاپ شده است . به زركلى ، الاعلام ، ج 8 ، ص 150 مراجعه فرماييد .