( 1 ) در منطقهء براز الروز به مراقبت از مرز و پرورش اسب سرگرم بود ، و او آن جا اسبى داشت كه به بيست هزار درم خريده بود .
گويد سعيد بن منصور ، از سفيان ، از شبيب بن غرقدة ما را خبر داد كه مىگفته است * پيش عروه بارقى نزديك هفتاد اسب ديدم ، عروه همان كسى است كه از پيامبر ( ص ) روايت مىكند كه فرموده است : « تا روز رستخيز بر يال و كاكل اسب خير و نيكى بسته است » . [ 1 ]
سمرة بن جندب
ابن هلال بن جريج بن مرة بن حزن بن عمرو بن جابر بن خشين بن لأى بن عصيم بن شمخ بن فزاره . او با انصار پيمانى داشت و با رسول خدا مصاحبتى داشته است . زياد هر گاه از كوفه به بصره مىآمده است او را كارگزار بصره قرار مىداده است .
گويد وهب بن جرير بن حازم گمان مىكنم از پدرش ما را خبر داد كه مىگفته است از ابو يزيد مدنى شنيدم كه مىگفت * چون بيمارى مرگ سمرة بن جندب فرا رسيد گرفتار لرز و سرماى سختى شد . براى او آتش افروختند . آتشدانى پيش روى او و آتشدانى پشت سر و يكى سمت چپ و ديگر سمت راست او نهادند . او را سودى نداد و مىگفت : با سرماى درون خود چه كنم ؟ و بر همان حال مرد . [ 2 ]
جندب بن عبد الله
ابن سفيان بجلى . او همان علقى است و علقه نام شاخهيى از قبيلهء بجيله است . برخى او را به
هامش
[ 1 ] . براز الروز ، از بخشهاى خاورى منطقه بغداد است ، به معجم البلدان ، ج 2 ، ص 98 مراجعه شود . اين حديث از همين عروة و ديگران در منابع استوار حديث اهل سنت آمده است . به شماره 4156 جامع الصغير سيوطى مراجعه شود .
[ 2 ] . سمرة بن جندب ، از جعل كنندگان حديث و دين به دنيا فروختگان و مورد مهر و عنايت سرشار معاوية است . پس از مرگ زياد ، معاويه او را به حكومت بصره گماشت . ابو جعفر اسكافى مىگويد معاويه براى او صد هزار درم فرستاد تا حديثى در نكوهش على ( ع ) و حديثى در ستايش ابن ملجم جعل كند . سمره آن مبلغ را نپذيرفت . سرانجام چهار صد هزار درم فرستاد و پذيرفت و جعل كرد . براى آگهى بيشتر درباره او به نقل از مورخان و محدثان نامور به شرح خطبه 56 از شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد مراجعه فرماييد .