( 1 ) حارثى به سرپرستى قضاى مدينه گماشت و او به هنگام حكومت زياد در مدينه درگذشت .
برادرش ، ابو بكر بن عبد الله
مردى بسيار سخت دانش و اهل شنيدن و روايت حديث بوده است . او سرپرستى قضاى مكه را براى زياد بن عبيد الله بر عهده داشته و در مدينه هم فتوا مىداده است . سپس فرمانى براى او نوشته و به بغداد فرا خوانده شد و از سوى موسى بن مهدى كه وليعهد بود به سرپرستى قضا گماشته شد . ابو بكر بن عبد الله به سال يكصد و شصت و دو به روزگار خلافت مهدى در شصت سالگى درگذشت . پس از مرگ ابو بكر بن عبد الله ، موسى بن مهدى به قاضى ابو يوسف پيام فرستاد و او را به جاى ابو بكر به سرپرستى ديوان قضاى وليعهد گماشت .
ابو يوسف يعقوب بن ابراهيم تا هنگامى كه موسى وليعهد بود سرپرستى ديوان قضاى او را بر عهده داشت و همراه او به گرگان رفت .
محمد بن سعد مىگويد واقدى ما را خبر را داد و گفت از ابو بكر بن ابى سبرة شنيدم كه مىگفت * ابن جريج به من گفت پارهاى از احاديث استوار خود را برايم بنويس و من هزار حديث براى او نوشتم و به او سپردم . نه او آنها را پيش من خواند و نه من بر او خواندم .
واقدى مىگويد : پس از آن ابن جريج را ديدم كه در كتابهاى خود بسيارى از احاديث او را نوشته است و مىگويد ابو بكر بن عبد الله يعنى ابن ابى سبرة براى من روايت كرده است . ابو بكر بن عبد الله مردى پر حديث بود ولى سخن او حجت نبود .
شعيب بن طلحة
ابن عبد الله بن عبد الرحمان بن ابى بكر صديق . مادرش كنيزى است . شعيب اين فرزندان را آورده است : صالح ، عيسى ، اسحاق ، محمد ، ابراهيم ، هارون ، اسماء كه از كنيزى متولد شدند . دخترى به نام عبدة كه مادرش حكمة دختر منذر بن عبيدة بن زبير است . كنيهء شعيب بن طلحه ، ابو محمد بوده و او به سال يكصد و هفتاد و چهار يا يكصد و هفتاد و پنج درگذشته است .