تطلق الصحة فى اللغة تارة على ما يقابل المرض صحت در لغت [ دو معنا دارد ] گاهى در نقطه مقابل مرض و بيمارى اطلاق مىگردد فيقال صحيح و سقيم و گفته مىشود صحيح و بيمار و اخرى على ما يقابل العيب و گاهى در نقطه مقابل عيب به كار مىرود فيقال صحيح و معيب پس گفته مىشود صحيح و معيوب و اما الصحة اصطلاحا فى العبادات اما صحت در اصطلاح اصوليين و در عبادات فقد عرفت تارة بمطابقة المأتيّ به للمأمور به گاهى تعريف شده است به مطابق بودن عمل انجام شده با عمل مورد امر [ و خواسته شده از طرف شرع ] و اخرى بما يوجب سقوط الاعادة و القضاء و گاهى هم [ صحيح را تعريف كردهاند ] به چيزى كه موجب سقوط [ تكليف و ] اعاده و قضاء باشد و يقابلها الفساد و نقطه مقابل صحيح ، فاسد است . و اما فى المعاملات اما در معاملات فقد عرفت به تحقيق كه معامله صحيح ، تعريف شده است بما يترتب عليه الاثر المطلوب منها به چيزى كه برآن اثر مورد نظر از آن معامله مترتب مىشود . كالملكية فى البيع و الزوجية فى النكاح و هكذا مانند ملكيت در خريدوفروش و زوجيت در عقد ازدواج و همينطور آثار معاملات ديگر و المراد من وضع العبادات للصحيح منظور از وضع الفاظ عبادات براى صحيح هى ان الفاظ العبادات وضعت لما تمت اجزاؤها و كملت شروطها آن است كه آيا الفاظ عبادات
الموجز في أصول الفقه ( فارسى ) — صفحة 98
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٩٨