وجه برقرار است فيفترق الوصف عن الموضوع فى الغنم المعلوفة و الموضوع عن الوصف فى الابل السائمة و يجتمعان فى الغنم السائمة پس در گوسفند معلوفه ، صفت از موضوع جدا شده است [ يعنى وصف از بين رفته و موضوع باقى مانده است ] و در شتر سائمه موضوع از صفت جدا گرديده [ يعنى وصف سائمه وجود دارد اما موضوع يعنى غنم وجود ندارد ] و البته هر دو وصف و موصوف در گوسفند سائمه جمع هستند فهل هو داخل فى النزاع او لا ؟ پس آيا اين مورد [ كه رابطه عموم و خصوص من وجه برقرار است ] داخل در نزاع و بحث اصوليين مىباشد يا نه ؟ الظاهر دخوله فى النزاع اذا كان الافتراق من جانب الوصف بان يكون الموضوع باقيا و الوصف غير باق كالغنم المعلوفة ظاهرا آن صورتى كه جدايى از ناحيه وصف باشد داخل در بحث هست يعنى اينكه وصف از بين رفته ولى موضوع باقىمانده باشد مانند غنم معلوفه و اما اذا ارتفع الموضوع سواء كان الوصف باقيا كالابل السائمة او كان هو ايضا مرتفعا كالابل المعلوفة فلا يدل على شىء فى حقهما اما اگر موضوع از بين برود خواه وصف باقى باشد مانند شتر سائمه يا اينكه وصف نيز از بين رفته باشد مانند شتر معلوفه ، [ پس اينها از محل بحث ما خارج بوده ] و جملهء فى الغنم السائمة زكات در مورد اينها به هيچچيزى دلالت نمىكند . الثالث : ان النزاع فى ثبوت مفهوم الوصف و عدمه لا ينافى اتفاقهم على ان الاصل فى القيود أن تكون
الموجز في أصول الفقه ( فارسى ) — صفحة 393
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٣٩٣