كه صلاحيت آن را دارد كه در موقع مناسب و در جايگاه خودش در مسير استنباط باشد يعنى اين شأنيت هميشه براى او ثابت خواهد بود .
-
فانه ليس كل قاعدة علمية تصلح لان تكون حجة فى الفقه
در اين قسمت ، مؤلف محترم به اين نكته اشاره فرمودهاند كه ما كه گفتيم هر چيزى كه در مسير استنباط قرار گيرد موضوع علم اصول است ، اين مطلب را هم بايد اضافه كنيم كه بايد توجه داشت كه هر چيزى هم صلاحيت و ويژگى در مسير استنباط قرار گرفتن را ندارد فانه ليس كل قاعدة علمية تصلح لان تكون حجة فى الفقه يعنى بهدرستى كه اينگونه نيست كه هر قانون علمى هم صلاحيت داشته باشد كه بعنوان حجت و دليل در فقه به شمار آيد و مثلا مسائل مطرح شده در علوم تجربى و رياضى نمىتوانند در جهت استنباط احكام به فقيه كمك كنند فليس لمسائل العلوم الطبيعية و لا الرياضية هذه الصلاحية . بلكه در مسير استنباط بودن ، ويژگى بعضى از مسائل خاص است انما هى لعديد من المسائل مانند ظاهر كتاب و خبر واحد يا شهرت فتوايى و امثال آنها .
3 - با توجه به تعريف علم اصول اين نكته روشن است كه فايده اصول و ثمره آن چيست . هدف از علم اصول و فايده اصلى آن اين است كه شخص به كمك اين مباحث قدرت استنباط احكام شرعى را از ادله به دست مىآورد . يعنى مىتواند براساس ضوابط و معيارهاى مطرح شده