در اينجا اين پرسش مطرح مىشود كه فعل امر اگرچه در مواردى به معناى بعث و تحريك استعمال شده است مانند آيه شريفه
أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ *
يعنى نماز را به پا داريد و زكات را پرداخت نماييد يا آيه شريفهء
أَوْفُوا بِالْعُقُودِ
يعنى به عقدها و تعهدات خود پايبند باشيد و لكن ربما تستعمل فى غير البعث ايضا اما اين فعل امر گاهى هم در معناى غير بعث به كار رفته است كالتعجيز مانند بيان عجز و ناتوانى مثل قوله سبحانه
وَ إِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنا عَلى عَبْدِنا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ
( البقرة / 23 ) مثل گفتار خداوند سبحان كه مىفرمايد اگر در چيزى كه بر بندهء خود نازل كردهايم شك داريد پس يك سوره مانند آن را بياوريد .
و التمنى كقول الشاعر
الا ايها الليل الطويل الا انجلى * بصبح و ما الاصباح منك بامثل
و معناى آرزو مانند گفتار شاعر عرب كه مىگويد : هان اى شب طولانى آشكار كن صبح را اگرچه آوردن صبح از مانند تو ساخته نيست . [ كه در اين شعر ، فعل « انجلى » به معناى آشكار كن است و به انگيزهء تمنى و آرزو استعمال شده است يعنى اى كاش شب طولانى صبح شود ] الى غير ذلك من المعانى المختلفة المغايرة للبعث و غير اينها از معانى مختلف ديگرى كه با معناى بعث و تحريك تفاوت دارد فيلزم أن تكون الهيئة مشتركة بين المعانى المختلفة من البعث و التعجيز و التمنى