( 1 ) وليد بن عقبه طحّان از سفيان به ما خبر داد كه مىگفته است * حسين بن على ( ع ) هر گاه مىخواسته است به حمام برود - از كوفه - به حيره مىرفته است . منظور اين است كه دربارهء مردم حيره حرمتى كه در مورد مسلمانان است ملاحظه نمىشده است . [ 1 ]
عفان بن مسلم از حماد بن سلمه ، از عطاء بن سائب ، از ابو يحيى مكى به ما خبر داد كه مىگفته است * همراه حسن و حسين و مروان بن حكم نشسته بودم . حسين ( ع ) و مروان به يك ديگر دشنام مىدادند . امام حسن ، حسين ( ع ) را از آن كار باز مىداشت . در اين ميان مروان گفت : شما اهل بيت لعنت شدهايد . امام حسن خشمگين شد و به مروان گفت : اى واى بر تو كه مىگويى ما خاندان لعنت شدهايم به خدا سوگند كه خداوند بر زبان پيامبر خويش پدرت را لعن و نفرين فرموده است و در آن هنگام تو در پشت او بودى .
فضل بن دكين از ابن ابى غنيه ، از يحيى بن سالم موصلى ، از گفتهء يكى از بردگان آزاد كردهء حسين بن على ( ع ) به ما خبر داد كه مىگفته است * همراه حسين ( ع ) بودم از كنار خانهاى گذر كرد و آب خواست . كنيزكى با كاسهاى نقره نشان بيرون آمد و آب آورد .
حسين ( ع ) شروع به كندن نگينهاى نقره كرد و آنها را پيش كنيزك انداخت و گفت : پيش صاحبت ببر . آن گاه از آن كاسه آب نوشيد .
فضل بن دكين از حسن بن صالح ، از عبد الله بن عطاء ، از ابو جعفر - امام باقر - به ما خبر داد كه * حسن و حسين به نيابت از پدر خويش على ( ع ) برده آزاد مىكردند - يعنى پس از رحلت حضرت امير المؤمنين على عليه السلام . [ 2 ]
مالك بن اسماعيل نهدى از سهل بن شعيب ، از قنان نهمى ، از جعيد همدان به ما خبر داد كه مىگفته است * به حضور حسين بن على رفتم . دخترش سكينه را در آغوش و روى سينه خود داشت . حسين ( ع ) به من فرمود : اى خواهر كلب ، اين دخترت را از من بگير . آن گاه از من پرسيد كه دربارهء جوانان عرب يا اعراب براى او بگويم . گفتم : بيشتر سرگرم گروهه بازى و مجالس خود هستند . فرمود : موالى در چه حالند ؟ گفتم : ربا خوار و آزمند دنيايند .
حسين ( ع ) انا لله و انا اليه راجعون گفت و فرمود : به خدا سوگند اين دو گروه كسانى هستند
هامش
[ 1 ] . ظاهر موضوع اين است كه چون مردم در كوفه بدون لنگ به حمام مىرفتهاند امام حسين از رفتن به حمام خوددارى مىكرده و در حيره كه مردم مسيحى بودند به حمام مىرفته است . به شيخ حر عاملى ، وسائل الشيعه ، ج 1 ، ص 365 مراجعه فرماييد .
[ 2 ] . ابن ابى شيبه در المصنّف ، ج 3 ، ص 388 از قول فضل بن دكين با همين اسناد آورده است .