( 1 ) در باره فرزدق همين گونه مىگفت .
محمد بن عمر واقدى مىگويد : بسر بن سعيد در مدينه به سال صدم هجرت و به روزگار خلافت عمر بن عبد العزيز در هفتاد و هشت سالگى در گذشت .
معن بن عيسى از مالك بن انس ما را خبر داد كه مىگفته است * بسر بن سعيد در گذشت در حالى كه كفن هم نداشت . در همان هنگام عبد اللَّه بن عبد الملك بن مروان هم در گذشت و هشتاد دژنه زرين از او بر جاى ماند . چون عمر بن عبد العزيز از مرگ آن دو آگاه شد گفت : آرى به خدا سوگند اگر جايگاه در آمدن ايشان - در رستخيز - يكسان بود زيستن به روش و زندگى عبد اللَّه بن عبد الملك را دوستتر مىداشتم . مسلمة بن عبد الملك به عمر بن عبد العزيز گفت : اى امير المؤمنين اين گونه سخن گفتن در نظر افراد خانوادهات همچون كشتن ايشان است . عمر بن عبد العزيز پاسخ داد كه به خدا سوگند هرگز بازگو كردن فضل و برترى اهل فضيلت را رها نمىكنيم .
عبيد اللَّه بن ابى رافع
بردهء آزاد كرده و وابستهء پيامبر ( ص ) است . او از على بن ابى طالب ( ع ) روايت كرده و دبير او بوده است . عبيد اللَّه بن ابى رافع محدثى مورد اعتماد و پر حديث بوده است .
محمد بن عبد الرحمان
ابن ثوبان از وابستگان خاندان اخنس بن شريق ثقفى است كه برخى از آنان خود را يمنى مىدانستهاند و نسب خود را به مردم يمن مىرساندهاند . كنيهء محمد بن عبد الرحمان ، ابو عبد اللَّه بوده است . او از زيد بن ثابت و ابو هريره و ابو سعيد خدرى و ابن عباس و ابن عمر و محمد بن اياس بن ابى بكير و هم از مادر خود عايشه روايت كرده است . محدثى ثقه و پر حديث بوده است .