( 1 )
مغيرة بن عبد الرحمان
ابن حارث بن هشام بن مغيره . مادرش سعدى دختر عوف بن خارجة بن سنان بن ابى حارثه بن مرّة بن نشبة بن غيظ بن مرّة است . كنيهء مغيرة ، ابو هاشم بود . مغيره ابن فرزندان را آورده است : حارث و معاويه و سعدى كه مادرشان ام البنين دختر حبيب بن يزيد بن حارث از خاندان مرّه است . عيينه و ام البنين كه مادرشان فارعه دختر سعيد بن عيينة بن حصن بن حذيفة بن بدر فرازى است . ابراهيم و اليسع كه از كنيزى متولد شدند . يحيى و سلمى از كنيزى ديگر . عبد الرحمان و هشام و ابو بكر كه مادرشان ام يزيد دختر اشعث از خاندان جعفر بن كلاب است . عثمان و صديقه و ربيحة كه مادرشان بهيم دختر صديقة بن شعيث از خاندان عليم بن جناب از قبيلهء بنى كلاب است . محمد كه مادرش امّ خالد دختر خالد بن محمد بن عبد الله بن زهير بن ابى امية بن مغيره است . ام البنين كه مادرش ام البنين دختر عبد الله بن حنظلة بن عبيدة بن مالك بن جعفر است . ريطة كه مادرش قريبه دختر محمد بن عبد الله بن ابى اميه است . حفصه و عاتكه كه مادرشان ام البنين [ 1 ] دختر واقع بن حكمة بن نجبة بن ربيعة بن رياح است . آمنه كه مادرش كنيزى است .
واقدى مىگويد : مغيرة بن عبد الرحمان چند بار براى شركت در جنگ به شام رفت و او همراه سپاه مسلمه هم بود كه مدتى دراز در سرزمين روم نگه داشته شده بودند و عمر بن عبد العزيز آنان را از آن جا باز خواند و برگرداند . مغيره نابينا شد و پس از آن به مدينه برگشت و همان جا در گذشت . او وصيت كرده بود كه پيكرش را در احد و كنار شهيدان به خاك بسپرند ولى اهل او چنان نكردند و او را در بقيع به خاك سپردند . از او رواياتى روايت كردهاند . مورد اعتماد و كم حديث بوده است جز در موارد جنگهاى حضرت ختمى مرتبت كه روايات خود را از ابان بن عثمان گرفته بود . و اين روايات فراوان براى واقدى خوانده مىشد و به ما هم دستور مىداد كه آنها را فراگيريم .
هامش
[ 1 ] . اين همه نامگذارى ام البنين نشانهاى از توجه اعراب به داشتن پسر و فال نيك زدن است .