( 1 ) زبير نقل مىكند كه مىگفته است * عبد الله بن مطيع در همهء موارد همراه ابن زبير بود و چون مردم از حج سال شصت و چهارم برگشتند و سال شصت و پنج فرا رسيد مردم مكه با عبد الله بن زبير بيعت كردند و از همگان عبد الله بن مطيع و عبد الله بن صفوان و حارث بن عبد الله بن ابى ربيعة و عبيد بن عمير زودتر با او بيعت كردند . ديگر مردم شهرها كه در مكه بودند نيز با او بيعت كردند . عبد الله بن زبير برادر خود منذر را به حكومت مدينه و عبد الله بن مطيع را به حكومت كوفه و حارث بن عبد الله بن ابى ربيعة را به حكومت بصره گماشت .
محمد بن سعد از محمد بن عمر واقدى ، از عبد الرحمان بن ابى الزناد ، از هشام بن عروة ، از پدرش نقل مىكند كه * مختار بن ابى عبيد به عبد الله بن زبير اصرار كرد تا اجازه دهد به عراق رود . ابن زبير اجازه داد و براى عبد الله بن مطيع حاكم كوفه نامهيى نوشت و چگونگى حال مختار را شرح داد . مختار به كوفه آمد و پيش ابن مطيع آمد و شد مىكرد . به ظاهر براى ابن زبير خير خواهى مىكرد و در نهان بر او خرده گيرى و مردم را به بيعت با محمد بن حنفيه فرا مىخواند و مردم را بر ابن مطيع مىشوراند . او پيروانى پيدا كرد و خود با گروهى از سواران حركت مىكرد و سرانجام سوارانش بر سواران شرطهء ابن مطيع حمله بردند و آنان را كشتند و ابن مطيع گريخت .
محمد بن سعد از محمد بن عمر واقدى ، از محمد بن يعقوب بن عتبه ، از پدرش نقل مىكند كه * به عبد الله بن مطيع خبر رسيد كه مختار مردم كوفه را بر او شورانده است . اياس بن مضارب عجلى را كه سالار شرطه بود فرستاد . او مختار را گرفت تا به كاخ حكومتى بياور . شيعيان و موالى در رسيدند و مختار را از چنگ مأموران اياس نجات دادند و اياس كشته شد و همراهانش گريختند . ابن مطيع ، راشد پسر اياس را به سالارى شرطهء خود گماشت . مختار مردى از ياران خود را همراه گروهى از چوب بدستان فرستاد كه راشد را كشتند و سرش را پيش مختار آوردند . عبد الله بن مطيع كه چنين ديد از مختار بر جان و مال خود امان خواست تا پيش ابن زبير برود و به او ملحق شود . مختار امانش داد و او به ابن زبير پيوست .
محمد بن سعد از محمد بن عمر واقدى ، از عبد الله بن جعفر ، از ام بكر دختر مسور نقل مىكند كه مىگفته است * ابن مطيع بدون آنكه از مختار امان بگيرد گريخت . مختار هم او را تعقيب نكرد و مىگفت : من فرمانبردار ابن زبيرم . عبد الله بن مطيع به چه سبب از كوفه رفته است !
الطبقات الكبرى ( فارسي ) — صفحة 265
مساهمون: محمود مهدوى دامغانى
ص٢٦٥