( 1 ) محمد بن عمر از عبد الجبار بن عماره ، از محمد بن ابى بكر بن محمد بن عمرو نقل مىكند كه مىگفته است * در جنگ حره همچنان كه از زخمهاى محمد بن عمرو خون مىريخت نماز گزارد و كشته نشد مگر اينكه او را با نيزهها از هر سو محاصره كردند .
محمد بن عمر از خالد بن قاسم ، از پدرش نقل مىكند كه مىگفته است * محمد بن عمرو را روز جنگ حره ديدم كه مغفر بر سر داشت و چون خواست نماز بگزارد آن را از سر برداشت و كنار خود نهاد و با سر برهنه نماز گزارد .
محمد بن عمر از اسماعيل بن مصعب بن اسماعيل بن زيد بن ثابت ، از ابراهيم بن يحيى بن زيد بن ثابت نقل مىكند كه مىگفته است * روز جنگ حره ، محمد بن عمرو با صداى بلند مىگفت : اى گروه انصار به آنان محكم و استوار ضربه بزنيد كه آنان مردمى هستند كه به طمع دنيا با شما جنگ مىكنند و حال آنكه شما قومى هستيد كه براى آخرت جنگ مىكنيد . سپس شروع به حمله به گروههاى آنان كرد و آنان را پراكنده مىساخت تا كشته شد .
محمد بن عمر از قول عتبة بن جبيرة ، از عبد الله بن ابى سفيان بردهء آزادكردهء ابن ابى احمد بن جحش ، از پدرش نقل مىكند كه مىگفته است * مسرف بن عقبه تبهكار در حالى كه سوار بر اسب خود بود همراه مروان بن حكم ميان كشتگان مىگشت ، هنگامى كه از كنار جسد محمد بن عمرو بن حزم گذشت او را در حالى ديد كه بر رو در افتاده و پيشانيش بر خاك قرار دارد . مروان گفت : به خدا سوگند اگر پس از مرگ در حال سجده افتادهاى چه بسيار در زمان حيات خود هم در حال سجده بودى . مسرف بن عقبه گفت : به خدا سوگند اينان را اهل بهشت مىبينم ولى اين سخن را كسى از مردم شام نشنود زيرا آنان را از اطاعت باز مىدارد . مروان گفت : چنين نيست كه آنان تغيير كردند و دگرگون شدند .
محمد بن عمر مىگويد * واقعهء حرهء مدينه در ذى حجه سال شصت و سوم هجرت در حكومت يزيد بن معاويه اتفاق افتاده است . محمد بن عمرو بن حزم را اعقابى در مدينه و بغداد است .
عمارة بن خزيمة
ابن ثابت بن فاكه بن ثعلبة بن ساعدة بن عامر بن غيّان بن عامر بن خطمه . نام اصلى خطمة