( 1 ) عدى بن حارث بن مرة بن ادد بن زيد بن يشجب بن عريب بن زيد بن كهلان بن سبا بن يشجب بن يعرب بن قحطان .
حارث را از اين جهت ولّادة مىگفتند كه فرزندانش بسيار بودند و حجر را از اين جهت به قرد ملقب ساخته بودند كه در لغت ايشان قرد به معنى بخشنده و سخاوتمند است .
حارث ولادة برادر حجر بن عمرو آكل المرار است . و پادشاهان چهارگانه به نامهاى مخوس ، مشرح ، جمل و ابضعة كه پسران معدى كرب بن وليعة بن شرحبيل هستند عموها و خويشاوندان پدرى زبيد و كثير پسران صلت بن معدى كرب بن وليعه هستند . آنها همراه اشعث بن قيس به حضور پيامبر آمدند و ايمان آوردند و به ظاهر مسلمان شدند و به سرزمينهاى خود برگشتند . ولى بعد از دين برگشتند و در جنگ نجير كشته شدند . آنان را از اين جهت پادشاه و ملك مىگفتند كه هر كدام صحرايى در اختيار داشتند و هر چه در آن بود از ايشان بود .
زييد و كثير و عبد الرحمان پسران صلت به مدينه هجرت كردند و آن جا ساكن شدند و با خاندان جمح بن عمرو قريش همپيمان شدند . دفتر و ديوان آنان تا روزگار امير المؤمنين مهدى عباسى ضميمهء خاندان جمح بن عمرو بود و مهدى عباسى آنان را از بنى جمح جدا كرد و ضميمهء همپيمانان عباس بن عبد المطلب ساخت . و اگر چه امروز هم آنان در زمرهء همپيمانان بنى عباس هستند ولى هنوز هم برخى از آنان و فرزندان ايشان در زمرهء خاندان جمح هستند .
ابو عامر عبد الملك بن عمرو عقدى از على بن مبارك ، از يحيى بن ابى كثير ، از محمد بن عبد الرحمان بن ثوبان نقل مىكند كه مىگفته است زييد بن صلت مىگفت از ابو بكر صديق شنيدم كه مىگفت * اگر دزدى را بگيرم دوست مىدارم كه خداوند او را در پرده و پوشش رحمت قرار دهد .
واقدى مىگويد : زييد بن صلت از عمر و عثمان هم روايت نقل كرده است و مقدار كمى حديث از او نقل شده است .
برادرش كثير بن صلت
ابن معدى كرب بن وليعة بن شرحبيل بن معاوية بن حجر القرد بن حارث ولاده .