( 1 ) چگونه آرزوى مرگ مىكنى آن هم پس از اين گفتار رسول خدا كه فرمودند : « هيچ كس نبايد آرزوى مرگ كند نه شخص صالح و نيكوكار و نه شخص فاجر و بد كار ، زيرا شخص خوب بر خوبى خود مىافزايد و شخص فاجر اميد است به خود آيد و عذر تقصير بخواهد . »
ابو هريره گفت : چگونه آرزوى مرگ نكنم و حال آنكه بيم دارم اين شش حالت كه بر مىشمرم به من برسد و جامعهء گرفتار اين شش گناه شود : سبك شمردن گناه و خريد و فروش حكمتها و از هم گسيختن پيوند خويشاوندى و بسيارى دستهبنديها و استشمام بوى شراب و باده و اينكه قرآن را فقط با آهنگ خوش همچون آواى نى بخوانند .
معاذ بن هانى بهرانى بصرى از حرب بن شداد ، از يحيى بن ابى كثير نقل مىكرد كه مىگفته است * ابو سلمه پسر عبد الرحمان بن عوف مىگفت : ابو هريره بيمار بود به عيادتش رفتم ، و گفتم : پروردگارا ابو هريره را شفا عنايت كن . ابو هريره دو بار گفت : پروردگارا مرا به سلامت بر مگردان و سپس گفت : اى ابو سلمه اگر مىتوانى بميرى بمير . سوگند به كسى كه جان ابو هريره در دست اوست به زودى زمانى خواهد رسيد كه مرگ براى هر يك از اشخاص عالم بهتر از زر سرخ خواهد بود و به زودى زمانى براى اين مردم فرا مىرسد كه مسلمانى كنار گور مسلمانى مىرود و مىگويد دوست مىدارم كه من در اين گور خفته بودم .
عفان بن مسلم از حماد بن زيد ، از ايوب ، از يحيى بن ابى كثير ، از ابو سلمه پسر عبد الرحمان بن عوف نقل مىكند كه مىگفته است * ابو هريره بيمار شد ، به عيادتش رفتم و گفتم : پروردگارا ابو هريره را شفا عنايت كن . ابو هريره گفت : پروردگارا چنين مفرماى ، و سپس گفت : اى ابو سلمه به زودى بر مردم زمانى فرا مىرسد كه مرگ براى هر يك از ايشان بهتر از زر سرخ خواهد بود و ممكن است زنده باشى و به همين زودى مىبينى كه مردى كنار گورى مىآيد و مىگويد اى كاش من به جاى اين مرده بودم .
عفان بن مسلم و كثير بن هشام هر دو از حماد بن سلمه ، از ابو المهزم نقل مىكنند * چون جنازهاى را از كنار ابو هريرة مىبردند ، مىگفت : برو كه من هم از پى خواهم آمد .
فضل بن دكين از ابو معشر ، از سعيد نقل مىكند * چون مرگ ابو هريره فرا رسيد ، گفت : روى گورم خيمه نزنيد و چراغ و آتش ميفروزيد و هنگامى كه جنازهام را برداشتيد شتابان حركت كنيد كه اگر صالح و نيكوكار باشم زودتر مرا به پيشگاه خدايم خواهيد برد و اگر غير آن باشد لاشهء مرا زودتر از دوشهايتان به زمين خواهيد افكند .
يزيد بن عمرو و محمد بن اسماعيل بن ابى فديك و معن بن عيسى همگى از ابن
الطبقات الكبرى ( فارسي ) — صفحة 305
مساهمون: محمود مهدوى دامغانى
ص٣٠٥