( 1 ) كثير بن هشام از جعفر بن برقان ، از يزيد بن اصم نقل مىكند * ابو هريره مىگفت : شما مىگوييد اى ابو هريره فراوان حديث نقل مىكنى ، سوگند به كسى كه جان من در دست اوست اگر آنچه را كه از رسول خدا شنيدهام براى شما نقل كنم ، خاكروبه بر من مىپاشيديد و ديگر با من مناظره نمىكرديد و مرا مهلت نمىداديد .
روح بن عبادة از كهمس ، از عبد الله بن شقيق نقل مىكند * ابو هريره براى اينكه از كعب الاحبار چيزى بپرسد آمد . كعب ميان قومى بود و ابو هريره او را نمىشناخت . كعب از ابو هريره پرسيد از كعب چه مىخواهى بپرسى ؟ گفت : من هيچ يك از اصحاب پيامبر ( ص ) را نمىشناسم كه از من بيشتر از احاديث پيامبر حفظ داشته باشد . كعب به او گفت : هر كس طالب هر چيز باشد ، روزى از آن سير مىشود مگر طالب دنيا و طالب علم كه از آن سير نمىشوند . ابو هريره گفت : آيا تو خود كعب الاحبار نيستى ؟ گفت : آرى . گفت : من براى طلب علم پيش تو آمدم .
عفان بن مسلم و يحيى بن عباد هر دو از حماد بن سلمه ، از يعلى بن عطاء ، از وليد بن عبد الرحمان نقل مىكند * ابو هريره از پيامبر ( ص ) چنين حديث كرد كه هر كس بر جنازهاى نماز بگزارد او را يك قيراط پاداش است و هر كس بر جنازهاى نماز گزارد و پس از نماز آن را تا محل دفن تشييع كند و از پى آن برود ، دو قيراط پاداش دارد . ابن عمر به او گفت : دقت كن چه مىگويى كه تو احاديث بسيارى از پيامبر ( ص ) نقل مىكنى . ابو هريره دست ابن عمر را گرفت و او را پيش عايشه برد و از حديثى كه نقل كرده بود از او پرسيد . عايشه گفت : آرى ابو هريره راست مىگويد . ابو هريره به ابن عمر گفت : اى ابو عبد الرحمان به خدا سوگند بازرگانى و خريد و فروش در بازارها مرا از محضر پيامبر بازنمىداشت براى من اين موضوع مهم بود كه پيامبر ( ص ) يك كلمه به من بياموزد يا يك لقمه خوراك به من بخوراند .
يحيى بن عباد مىگفته است يك لقمه كه در دهانم بگذارند .
يحيى بن عباد از هشيم ، از يعلى بن عطاء ، از وليد بن عبد الرحمان ، از ابو هريرة ، از پيامبر ( ص ) نيز مانند همين روايت را نقل مىكند [ 1 ] جز اينكه مىگويد از خز بود و اصحاب پيامبر آن را پوشيدند . ابو هريره هم روپوش و چادرى ( مطرف [ 2 ] ) خاكى رنگ داشت كه
هامش
[ 1 ] . ظاهراً يك روايت از قلم افتاده است ، در چاپ بيروت هم همين گونه است - م .
[ 2 ] . براى اطلاع بيشتر از مطرف كه جامهء معمول نواحى سردتر بوده است به ابن منظور ، لسان العرب ، ج 9 ، قم ، چاپ 1405 ق ، ص 220 مراجعه فرماييد - م .