( 1 ) اى چشم من ، به هنگام ياد آورى ذات خدا بر رسول خدا بگرى و او بهترين پيشوا و فرمانرواست .
ابو عمرو گويد * حسان بن ثابت اين مرثيه را هم بر رسول خدا سرود : [ 1 ]
نبّ المساكين أنّ الخير فارقهم * مع الرّسول تولّى عنهم سحرا
به درويشان بگو كه سحرگاهان ، با پيامبرى كه از ميانشان رفت ، مال و خير از ايشان رخت بر بست .
من ذا الّذى عنده رحلى و راحلتى * و رزق أهلى إذا لم نؤنس المطرا
ديگر كدام كس است كه دست گير خانه به دوشان و از رهماندگان و نان آور قحطىزدگان باشد .
ذاك الّذى ليس يخشاه مجالسه * إذا الجليس سطا فى القول أو عثرا
او كسى است كه همنشينش اگر خطا و لغزشى در كلام كند از او بيم ندارد
كان الضّياء و كان النّور نتبعه * و كان بعد الإله السّمع و البصرا
نور و پرتوى بود كه او را پيروى مىكرديم و پس از خدا او چشم و گوشمان بود
فليتنا يوم واروه بمخبئه * و غيّبوه و ألقوا فوقه المدرا
اى كاش روزى كه او را در گورش كردند و بر او شن و خاك ريختند
لم يترك اللّه خلقا من بريّته * و لم يعيش بعده أنثى و لا ذكرا
خداوند هيچ يك از آفريدهها را بر جا نمىگذاشت و از پس او هيچ مرد و زنى زنده نمىماند
ذلّت رقاب بنى النّجّار كلّهم * و كان أمرا من الرّحمن قد قدرا
بنى نجّار همگان خوار و زبون شدند و تقديرى بود از ناحيهء خداوند كه مقدر شده بود .
ابو عمرو گويد * كعب بن مالك پيامبر ( ص ) را چنين مرثيه گفت :
يا عين فابكى بدمع ذرى * لخير البريّة و المصطفى
اى چشم من ، بگرى با اشك ريزان بر برترين و گزيدهترين مردم
و بكّى الرّسول و حقّ البكاء * عليه لدى الحرب عند اللّقا
هامش
[ 1 ] . با اختلاف لفظى اندكى در ديوان حسان ، چاپ بيروت ، 1966 ميلادى ، ص 93 آمده است . - م .