( 1 ) هاشم متوجه شد كه او بانويى چابك و دورانديش و زيباست . پرسيد كه آيا همسر دارد يا بيوه است ؟ گفتند : اكنون بيوه است قبلا همسر احيحة بن جلاح بوده براى او دو پسر به نامهاى عمرو و معبد زاييده سپس از يك ديگر جدا شدهاند ، و آن زن به واسطهء شرف و منزلتى كه ميان قوم خود داشت با كسى ازدواج نمىكرد و شرط مىكرد فقط در صورتى ازدواج خواهد كرد كه اجازهء طلاق به دست خودش باشد و هر گاه بخواهد بتواند از شوهر جدا شود ، و آن زن سلمى دختر عمرو بن زيد بن لبيد بن خداش بن عامر بن غنم بن عدى بن نجار بود . هاشم از او خواستگارى كرد و چون سلمى شرف و نسب هاشم را شناخت خود را به ازدواج او در آورد و هاشم به خانهء او رفت و خوراكى فراوان تهيه كرد و همسفران خود را كه در كاروان بودند و چهل مرد قرشى و از رجال بنى عبد مناف ، و بنى مخزوم و بنى سهم بودند ، و گروهى از خزرجيها را دعوت كرد و چند روزى با اصحاب خود در مدينه ماند و سلمى به عبد المطّلب باردار شد و چون او را بزاد مقدارى موى سپيد در سر عبد المطلب بود و معروف به شيبة شد ، و هاشم با اصحاب خود به شام رفت و در غزّه بيمار و همان جا بسترى شد و مرد و او را در غزه [ 1 ] دفن كردند ، و كاروانيان ميراث او را براى فرزندانش برگرداندند .
و گويند ، كسى كه ما ترك هاشم را آورد ابو رهم بن عبد العزّى عامرى منسوب عامر بن لؤى بود و در آن هنگام بيست سال داشت .
هشام بن محمد بن سائب كلبى از قول پدرش نقل مىكند كه * هاشم بن عبد مناف برادرش مطّلب بن عبد مناف را وصى خود قرار داد و بنى هاشم و بنى مطلب تا امروز همدست يك ديگرند و بنى عبد شمس و بنى نوفل كه پسران عبد منافاند ، همدست يك ديگرند .
هشام بن محمد از پدرش روايت مىكند * هاشم بن عبد مناف داراى چهار پسر و پنج دختر بوده است ، شيبة الحمد يا عبد المطّلب كه تا هنگام مرگ خود سرور و سالار قريش بود و رقيّة دختر هاشم كه در خردسالى در گذشت و مادر اين دو سلمى دختر عمرو بن زيد بن لبيد بن خداش بن عامر بن غنم بن عدى بن نجار است و دو برادر مادرى هم داشتهاند كه عمرو و معبد پسران احيحة بن جلاح بن حريش بن جحجبا بن كلفة بن عوف بن عمرو بن عوف بن اوساند ، و ابو صيفى بن هاشم كه نام او عمرو و بزرگترين پسر هاشم است و صيفى كه مادر آن دو هند دختر عمرو بن ثعلبة بن حارث بن مالك بن سالم بن غنم بن عوف بن
هامش
[ 1 ] . غزّه ، از شهرهاى ساحلى درياى مديترانه واقع در جنوب فلسطين ، رك : تقويم البلدان ، ص 257 . - م .