( 1 ) همين خالد بن خداش از قول عبد اللّه بن وهب ، از سعيد بن ابو ايوب ، از عبد اللّه بن خالد نقل مىكند كه مىگفته است * پيامبر ( ص ) فرمود : مضر را دشنام ندهيد كه بر آيين اسلامى بودهاند .
هشام بن محمد بن سائب از قول پدرش نقل مىكرد كه مىگفته است * معدّ در جنگهايى كه بخت نصر [ 1 ] براى گشودن حصارهاى يمن كرده همراه او بوده است .
هشام بن محمد بن سائب از قول پدرش نقل مىكند كه مىگفته است * معدّ بن عدنان داراى پسرى به نان نزار شد كه نبوت و خلافت و ثروت در او و اعقابش قرار گرفت .
همچنين قنص ، قناصة ، سنام ، عرف ، عوف ، شك ، حيدان ، حيدة ، عبيد الرماح ، جنيد ، جناده ، قحم و اياد براى او متولد شدند و مادر همهشان معانة دختر جوشم بن جلهمة بن عمرو بن دوّة بن جرهم بود . برادر مادرى اينان قضاعة و برخى ديگر از قضاعىهايند . برخى از نسب شناسان مىگويند قضاعة هم پسر معدّ بوده است و كنيهء معد ابو قضاعة است ، و خداى داناتر است . گويند ، معنى قضاعة اين است كه از قوم خود جدا شده و نسب او به ديگران پيوسته است .
فرزندان معدّ بن عدنان غير از نزار در قبايل ديگر متفرق و پراكنده شدند . در عين حال برخى از ايشان همچنان نسب خود را به معدّ مىرساندند . نزار بن معدّ دو پسر به نامهاى مضر و اياد داشت و كنيهء خود را از نام اياد گرفته بود و مادر ايشان سوده دختر عكّ بود ، و پسرى ديگر به نام ربيعة داشت كه به فرس و قشعم هم معروف است و پسر ديگرى به نام انمار و مادرشان حذالة دختر وعلان بن جوشم بن جلهمة بن عمرو بن جرهم بود . گويد ، به مضر حمراء ( سرخ روى ، گلگونه ) و به اياد شمطاء و بلقاء ( داراى موى سياه و سپيد ، و خال خال ) و به ربيعه فرس ( اسب ) و به انمار حمار ( خر ) مىگفتند ، و گفته شده است انمار پدر قبايل بجيلة و خثعم است ، و خداى داناتر است .
هشام بن محمد بن سائب از قول پدرش و ديگران نسب حضرت ابراهيم ( ع ) را چنين بيان مىكرد * ابراهيم بن آزر كه در قرآن آمده است و ابراهيم بن تارح كه در تورات ذكر شده است . برخى هم نسب آزر را چنين بر شمردهاند : آزر بن تارح بن ناحور بن ساروغ ، يا شروغ بن ارغوا يا ارعوا بن فالغ بن عابر بن شالخ ، يا سالخ بن ارفخشد بن سام بن نوح ( ع ) بن
هامش
[ 1 ] . بخت نصر ، نام دو نفر از پادشاهان بزرگ بابل ، اولى 1146 تا 1123 ق م . و دومى 605 تا 562 ق م . ، به فرهنگ فارسى مرحوم دكتر معين مراجعه فرماييد . - م .