( 1 ) از علقمة بن ابو علقمه نقل مىكند كه نام ناقهء رسول خدا ( ص ) قصواء بوده است .
عبد الوهاب بن عطاء عجلى از حميد طويل ، از انس بن مالك نقل مىكند كه مىگفته است * نام ناقهء پيامبر ( ص ) غضباء بوده و در مسابقهء هيچ شترى از آن جلو نمىافتاد تا اينكه مردى عرب با شترى معمولى و بچه سال با آن مسابقه داد و شترى مرد عرب مسابقه را برد ، اين موضوع بر مسلمانان گران آمد و مىگفتند چگونه شد كه غضباء مسابقه را باخت ، چون اين خبر به رسول خدا رسيد ، فرمود : بر خداوند است كه هر چيزى كه از امور دنيايى ترقى كند آن را پست و خوار فرمايد .
معن بن عيسى از مالك بن انس ، از ابن شهاب ، از سعيد بن مسيب نقل مىكند كه مىگفته است * قصوا ناقهء رسول خدا در مسابقات همواره برنده مىشد ، يك دفعه عقب ماند و اين بر مسلمانان دشوار آمد ، پيامبر فرمود : وقتى مردم بخواهند چيزى را بيش از اندازه عزيز كنند خداوند آن را خوار مىفرمايد .
واقدى از ايمن بن نابل ، از قدامة بن عبد الله نقل مىكند كه مىگفته است * پيامبر ( ص ) را در مراسم حج آن حضرت ديدم كه در حال سوار بودن بر ناقهء قصوا رمى جمره فرمود .
واقدى از ثورى ، از سلمة بن نبيط ، از پدرش نقل مىكند * پيامبر ( ص ) را در مراسم حج در عرفات سوار بر شتر نر سرخ مويى ديدم .
ماده شتران شيرده رسول خدا ( ص )
واقدى از معاوية بن عبد الله بن عبيد الله بن ابو رافع نقل مىكند كه مىگفته است * پيامبر ( ص ) تعدادى ماده شتر شيرده داشت كه يك مرتبه هم در منطقهء غابة هدف غارت دشمن قرار گرفت . گويد ، تعداد آنها بيست شتر بود و خانوادهء پيامبر ( ص ) از شير آنها تغذيه مىكردند و همه شب دو مشك بزرگ شير مىآوردند ، برخى از آنها بسيار پر شير و دوشا بودند از جمله حنّاء ، سمراء ، عريس سعديّة ، بغوم ، يسيرة و دبّاء - نامهاى ناقههاست .
محمد بن عمر واقدى از هارون بن محمد از پدرش ، از نهبان آزاد كردهء ام سلمة نقل مىكرد كه ام سلمه مىفرموده است * بيشتر بلكه تمام خوراك ما در خدمت رسول خدا ( ص ) شير بود ، رسول خدا ( ص ) چند ناقهء دوشا داشت كه در منطقهء غابه - بيشهء نزديك