( 1 ) 51 صفحه 300 « رفتار پيامبر ( ص ) با اسيران و غنايم جنگى » به طورى كه ملاحظه كرديد ، اقوال واقدى در منابع و مآخذ شيعى هم كاملا مورد استناد قرار مىگيرد ، براى اطلاع از اين موارد مراجعه شود به همان جلد اول مغازى واقدى چاپ مارسدون جونس انتشارات آكسفورد 1966 ميلادى كه به طور مشروح در فصلى جداگانه آمده است : از قول واقدى در صفحات 355 تا 359 ج 19 بحار آمده است .
و چون در مورد انفال و غنيمت مراجعه شود به تفاسير شيعه كه قبلا مكرر در اين تعليقات مورد استفاده قرار گرفته و معرفى شده است .
52 صفحه 307 « رسيدن خبر بدر به مكه . . . . »
حديث ابو رافع در ص 227 ج 19 بحار به طور كامل و به همين صورت آمده است ، موضوع عمير بن وهب به نقل از المنتقى به همين شرح در ص 326 همان جلد بحار نقل شده است ، مسأله خبر دادن پيامبر ( ص ) از مالى كه عباس پيش همسرش نهاده بود هم در ص 258 همان جلد بحار آمده است .
53 صفحه 312 « فضيلت فرشتگان و اصحاب شركت كننده در بدر » توجه بايد داشت كه شركت در جنگ بدر با همه اهميتى كه دارد ، براى كسانى كه زنده ماندند و مسأله ولايت حقه امير المؤمنين على ( ع ) مورد قبول آنها قرار نگرفت چه سودى مىتواند داشته باشد و در اين مورد لطفا رجوع كنيد به تفسير آيه مباركه
« لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ ، ثُمَّ رَدَدْناهُ أَسْفَلَ سافِلِينَ »
از سوره نود و پنجم قرآن كريم ص 430 ج 2 تفسير على بن ابراهيم قمى و ص 447 ج 4 تفسير برهان .
54 صفحه 315 « سخن در باره هجرت زينب دختر رسول خدا . . . . »
مراجعه شود به صفحات 348 تا 354 ج 19 بحار كه از منابع مختلف اين مطالب را نقل كرده است و به راستى از بهترين نمودارهاى جامعه واقعى اسلامى است .
55 صفحه 319 « ازدواج پيامبر ( ص ) با حفصه . . . . »
مراجعه شود به صفحات 212 و 214 ترجمه اعلام الورى و ص 191 ج 22 بحار الانوار و ص 614 و 615 ناسخ التواريخ جلد پيامبر ( ص ) .
56 صفحه 321 « ازدواج فاطمه ( ع ) و امير المؤمنين على ( ع ) » در منابع شيعى كهن ، مسأله ازدواج فرخنده اين دو بزرگوار معصوم از قول حضرت امام على بن موسى الرضا ( ع ) در صفحات 222 تا 226 عيون اخبار الرضا تأليف شيخ صدوق در گذشته 381 نقل شده است ، چاپ آقاى آخوندى تهران 1377 ، به تصحيح آقاى سيد مهدى حسينى لاجوردى ، و براى اطلاع از روايات خاصه مراجعه شود به ص 390 ج 10 تفسير ابو الفتوح رازى چاپ آقاى شعرانى رحمة الله عليه و ص 265 ج 4 تفسير برهان .