( 1 ) و همو مىگويد : شش ماه پس از واقعهء بدر واقعهء بنى نضير اتفاق افتاد ، و ايشان گروهى از يهود بودند كه در كنار مدينه سكونت داشتند و پيامبر ايشان را محاصره نمود و آنها را به تبعيد تن دادند ، و قرار شد كه فقط مقدار كمى باندازهء بار شترى از اموال و كالاهاى خود را بدون هيچگونه سلاحى با خود ببرند ، و پيامبر ( ص ) آنها را به شام تبعيد فرمود و اين آيات را خداوند دربارهء ايشان نازل فرموده است .
سَبَّحَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ
. . . الى قوله . . . .
وَ لِيُخْزِيَ الْفاسِقِينَ
.
« تسبيح مىكند خداى را آنچه كه در آسمانها و زمين است . . . تا آنجا كه . . . و فاسقان را رسوا نمايد » آيات 1 تا 6 سورهء 59 مراد از كلمهء « لينه » كه در آيات آمده است درخت خرما و نخلستانهاست . بجز نخلهاى بارور و خوب . و منظور از اينكه خانههاى خود را خراب مىكردند اين است كه آنچه را از مصالح ساختمانى مىپسنديدند با همهء كمى امكانات حمل و نقل آن براى خود بر مىداشتند ، و مقصود از كلمهء حشر هم راندن آنها بجانب شام در همين دنيا و پيش از حشر آنها در آخرت است . و جلاء و دورى از وطن هم به اين جهت است كه در يكى از آيات تورات مسألهء جلاى وطن بر همهء يهود واجب گرديده است و اين گروه از يهود تا قبل از اين جريان و تسلط پيامبر ( ص ) جلاى وطن نكرده بودند . و مقصود از عذابى كه خداوند متعال ذكر مىكند كه اگر اين جلاى وطن صورت نمىگرفت بر آنها نازل مىشد ، اسارت و كشته شدن است .
ابن شهاب پس از اين مطالب باز هم در همين روايت تاكيد مىكند كه درست شش ماه پس از بدر و شش ماه قبل از احد واقعهء بنى نضير صورت گرفته است . [ 71 ]
احمد بن حنبل هم از عروه همچنين روايت مىكند كه جنگ احد در ماه
هامش
[ ( 71 ) ] - اين موضوع بر خلاف مشهور است ، رجوع كنيد به ص 199 جلد سوم سيره ابن هشام و ص 1054 ترجمه تاريخ طبرى آقاى پاينده .