( 1 )
نفرين پيامبر ( ص ) بر مشركان 45
پيش از برخورد دو لشكر و پس از آن ، و نفرين اصحاب پيامبر بر مشركان و يارى خواستن از پروردگار و استجابت و بر آمدن خواستهء آنان و امداد فرشتگان ، و خبر دادن پيامبر ( ص ) از كشتارگاههاى كافران پيش از جنگ و آياتى كه در اين موارد ظاهر شد .
خداوند متعال مىفرمايد :
وَ إِذْ يَعِدُكُمُ اللَّهُ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ أَنَّها لَكُمْ وَ تَوَدُّونَ أَنَّ غَيْرَ ذاتِ الشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ وَ يُرِيدُ اللَّهُ أَنْ يُحِقَّ الْحَقَّ بِكَلِماتِهِ وَ يَقْطَعَ دابِرَ الْكافِرِينَ لِيُحِقَّ الْحَقَّ وَ يُبْطِلَ الْباطِلَ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ . إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلائِكَةِ مُرْدِفِينَ
آيات 7 تا 10 سورهء هشتم .
« و هنگامى كه وعده مىداد شما را خدا به يكى از دو طائفه كه آنها مر شما راست و دوست ميداشتيد كه غير صاحب شوكت از آن شما باشد و خدا ميخواست كه حق را با سخنانش ثابت گرداند و دنبالهء كافران را ببرد ، تا ثابت گرداند حق را و ناچيز گرداند باطل را اگر چه گناهكاران كراهت داشته باشند ، هنگامى كه از پروردگارتان يارى خواستيد و خدايتان اجابت كرد شما را كه من زياد كنندهام شما را به هزار فرشته كه از پى هم خواهند آمد . »
ابن مسعود مىگويد كارى و گفتارى از مقداد ديدم كه در نظرم از همه چيز بهتر آمد و آن اين بود كه در حال نفرين كردن بر مشركان پيش پيامبر آمد و گفت ما به تو چيزى را نمىگوئيم كه قوم موسى ( ع ) گفتند ، اگر آنها گفتند تو و خدايت بجنگ برويد و ما همين جا مىنشينيم ما مىگوئيم كه از چپ و راست و برابرت و پشت سرت مىجنگيم و من ديدم كه چهرهء پيامبر درخشيد و بسيار خوشحال گرديد . بخارى اين حديث را در صحيح خود از ابو نعيم آورده است .
ثابت از انس روايت مىكند كه پيامبر ( ص ) اصحاب خود را فرا خواند و بسوى بدر راه افتاد بين راه به سقاها و شتران آب قريش برخوردند و بندهاى از بنى حجاج را كه سياه بود گرفتند و از او دربارهء ابو سفيان پرسيدند گفت و الله من از او اطلاعى ندارم ولى ميدانم كه قريش آهنگ شما كردهاند و ابو جهل و عتبه و شيبه پسران ربيعه و اميه بن خلف ميان ايشان هستند ، چون اين حرفها را زد شروع به