( 1 ) بنى عمرو بن عوف مىپندارند كه پيامبر هيجده شب ميان ايشان توقف داشته است ، بهر حال پيامبر ( ص ) حركت فرمود و مردم گرد او جمع شده بودند و چون به محلهء بنى سالم رسيدند وقت نماز فراز آمد و حضرت باتفاق همراهان در مسجدى كه در آنجا بود نماز جمعه گزارد و اين نخستين نماز جمعهاى بود كه در مدينه گزارده آمد .
از ابن عباس هم روايت است كه رسول خدا سيزده سال در مكه اقامت فرمود و بهنگام مرگ شصت و سه ساله بود گفتار ابن عباس را بخارى و مسلم هم هر دو آوردهاند .
روايات مربوط به مدت اقامت پيامبر ( ص ) در مكه پس از بعثت متفاوت است و اين اختلافات را انشاء الله در آخر كتاب مىآوريم و اينكه گفته شد ظاهرا صحيح ترين اقوال است و خداى داناتر است .
در بغداد برايم از قول يحيى بن سعيد روايت كردند كه مىگفته است پير زنى از بستگانش برايش نقل كرده است كه ابن عباس كه پيش صرمة بن قيس شاعر رفت و آمد داشته اين ابيات را از او ميخوانده است .
« پيامبر نزد قريش ده و چند سال بماند و همواره تذكر ميداد و در جستجوى دوستى راستين بود ، به هنگام حجّ خود را به مردمى كه به حج آمده بودند عرضه مىفرمود ولى هيچ كس نيافت كه به او پناه دهد و يا دعوتش را بپذيرد ، امّا چون پيش ما آمد در اين جا سكون و آرامش يافت و در مدينه خوشدل و شادمان زيست ، و از ستم هيچ ستمگرى نسبت به بندگان بيم نداشت . و از اين نميترسيد كه كسى مزاحم او شود » .
عمرو بن دينار مىگويد به عروة بن زبير گفتم پيامبر چند سال در مكه اقامت فرموده بود . گفت ده سال ، گفتم ابن عباس مىگفت ده و چند سال ( سيزده چهارده سال ) در مكه پس از بعثت اقامت فرموده است ، گفت ابن عباس اين مطلب را از قول يكى از شاعران گرفته است .
در روايات ديگرى علاوه بر ابيات فوق اين اشعار هم در پى آن اضافه شده است .
دلائل النبوة ومعرفة أحوال صاحب الشريعة ( فارسي ) — صفحة 173
مساهمون: محمود مهدوى دامغانى
ص١٧٣