( 1 ) مىگويند ابن اسحق اسامى مهاجران را كامل تر از موسى بن عقبه آورده است . و هم ابن اسحق مىگويد آخرين كسى كه به مدينه آمد و در مكه گرفتار و زندانى نشده بود على بن ابى طالب عليه السلام بود به آن جهت كه پيامبر امر فرموده بود تا در بستر آن حضرت بخوابد و سه روز هم برايش مهلت تعيين فرموده بود كه امانات مردم را به آنها مسترد دارد و على ( ع ) پس از انجام اين كار به رسول خدا پيوست .
مكر مشركان به رسول خدا 26
و حفظ الهى از آن حضرت و هجرت پيامبر همراه ابو بكر به مدينه
از عروة بن زبير روايت است كه پيامبر ( ص ) پس از مراسم حج بقيهء ماه ذى حجّه و محرم و صفر را همچنان در مكه اقامت فرمود تا اينكه مشركان قريش تصميم گرفتند كه رسول خدا را بگيرند و او را بكشند يا زندانى نمايند و يا از مكه تبعيد نمايند و خداوند متعال اين مطلب را به پيامبر خبر داد و اين آيه نازل شد .
وَ إِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ وَ يَمْكُرُونَ وَ يَمْكُرُ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ
« و هنگامى كه كافران براى تو مكر ميكردند كه ترا حبس كنند يا بكشند و يا بيرونت كنند و مكر ميكردند و خدا جزاى مكر ايشان را ميداد و خداى بهترين مكر كنندگان است » « آيهء 30 سورهء 8 » . اين بود كه پيامبر و ابو بكر در دل شب از مكه بيرون آمده و به غار ثور رفتند و على ( ع ) در آن شب در بستر پيامبر خفت و چشم ها را از آن حضرت پوشيده داشت .
از ابن شهاب زهرى هم روايت است كه پيامبر ( ص ) بعد از حج بقيهء ذى حجه و محرم و صفر را در مكه ماند تا اينكه مشركان متوجه شدند كه ممكن است آن حضرت هجرت نمايد ، بدين جهت هماهنگ شدند كه آن حضرت را بقتل برسانند و يا از مكه بيرون كنند مخصوصا پس از اينكه دانستند كه خداوند براى پيامبر پناهگاهى فراهم ديده است و گروهى عهده دار دفاع شدهاند و متوجه گرايش مردم به اسلام و خروج مهاجران به مدينه شدند در تصميم خود اصرار بيشترى مىورزيدند تا اينكه خداوند همان آيه را نازل فرمود ، و در همان روز پيامبر كه بديدار ابو بكر آمده بود متوجه شد كه مشركان ميخواهند در آن شب نقشهء خويش را عمل نمايند بدين جهت نيمه شب همراه ابو بكر به طرف غار ثور حركت