( 1 ) سپس برخاست و در حالى كه دست ابو بكر را گرفته بود فرمود اى ابو بكر اين اخلاق در جاهليت چه پسنديده و شريف است . خداوند با اين اخلاق گرفتارىهاى بعضى را بوسيلهء ديگران مرتفع مىنمايد و بدين وسيله قراردادهاى ميان خود را حفظ مىنمايند . راوى اين روايت مىگويد كه على ( ع ) فرمود پس از اين به سراغ اوسيان و خزرجيان رفتيم و از آن مجلس برنخاستيم تا اينكه آنان با پيامبر بيعت نمودند و پيامبر ( ص ) از ابو بكر و اطلاع او از انساب شادمان بود . [ 24 ]
داستان سعد بن معاذ و سعد بن عباده 23
و آوائى كه در مكه در مورد يارى كردن آن دو نفر پيامبر را شنيده شد .
عبد الحميد بن ابى عيسى مىگويد شبى قريش آوائى از فراز كوه ابو قبيس شنيدند كه مىگفت « اگر دو سعد مسلمان شوند محمد ( ص ) در مكه از مخالفت مخالفان بيمى نخواهد داشت » .
فرداى آن روز ابو سفيان مىگفت اين دو كدام سعدها هستند ؟ آيا منظور سعد بن بكر و سعد تميم هستند ؟ در شب دوم آواى سروش را شنيدند كه چنين مىسرود .
« اى سعد ، سعد قبيلهء اوس تو ياور باش و اى سعد ، سعد قبيلهء خزرج كه همگان سروران هستند ، پاسخ كسى را كه به رهنمونى فرا مىخواند بدهيد و در عوض در بهشت خدا به آرزوهاى خود برسيد ، زيرا ثواب و پاداش كسانى كه در پى جستجوى هدايت باشند باغهايى از بهشت است كه داراى ايوانهاى بر افراشتهاند . »
فرداى آن روز ابو سفيان گفت سوگند به خدا مقصود سعد بن معاذ است . [ 25 ]
هامش
[ ( 24 ) ] - بنده حديث ابان بن عبد الله بجلى را در طبرى و سيره ابن هشام و سيره ابو الفداء نديدم ولى از همين دلائل النبوه عينا در نهاية الارب نويرى با تصحيحاتى نقل شده است مراجعه شود به صفحه 308 جلد 16 نهايه چاپ دار الكتب .
[ ( 25 ) ] - بيت دوّم در دلائل النبوة صحيح ضبط نشده است ، امّا صحيح آن در سيره ابو الفداء آمده است مراجعه فرمائيد به ص 207 ج 2 سيره ابو الفداء چاپ بيروت 1976 ميلادى .