از راستگويان باشد ، و اگر فضل و رحمت خدا شامل حال شما مؤمنان نبود و اگر نه اين بود كه خدا بسيار توبه پذير و حكيم است حدود و تكليف را بر شما اين چنين آسان نمىگرفت . » 175
مقصود از شهادت در اين جا ، سوگند به خداست ، زيرا آدمى به هنگام سوگند ، خدا را گواه مىگيرد ، پس مرد چهار بار قسم ياد مىكند كه در نسبت دادن زنا به زنش يا در نفى فرزند از خودش - اگر چنين ادّعايى داشت كه معنايش اين است كه زن از طريق زنا باردار شده است - راستگوست و پس از آن براى پنجمين بار به خدا سوگند ياد مىكند كه لعنت خدا بر او باد اگر دروغ بگويد .
در اين صورت كيفر قرآنى بر زن جارى مىشود ولى او مىتواند براى رفع كيفر از خودش ابتدا چهار بار سوگند ياد كند كه شوهرش دروغ مىگويد ، و براى بار پنجم قسم بخورد كه خشم و غضب خدا بر او اگر مرد راستگو باشد .
اگر سوگند خوردن از مرد و زن به اين گونه پايان يافت ، از مرد كيفر قذف ( يعنى هشتاد تازيانه ) و از زن كيفر زنا برداشته مىشود ، پيامبر اكرم ( ص ) نيز همين گونه حكم كرد .
امّا آن حضرت دستور داد تا مادامى كه زن و شوهر اين گونهاند براى هميشه از هم جدا شوند ، زيرا زندگى زناشويى بر اساس مودّت و دوستى استوار است ، و مودّت ، اطمينان آن دو را به يكديگر مىطلبد ، امّا وقتى آن دو به يكديگر چنين نسبتى دادند و هر كدام ديگرى را تكذيب كرد ، ديگر اطمينان و دوستى از بين مىرود و آن زوجيتى كه در قرآن مىفرمايد :
وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً لِتَسْكُنُوا إِلَيْها وَ جَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَ رَحْمَةً . . .
« يكى از آيات خدا آن است كه براى شما از جنس خودتان جفتى بيافريد تا در بر او آرامش يافته و با هم انس گيريد و ميان شما رأفت و مهربانى بر قرار فرمود . » 176 از بين مىرود ، و اگر يكى از زوجين نسبت به ديگرى مشكوك باشد ، ديگر مهربانى بين آنان باقى نخواهد ماند .
آنچه ما از آيات قرآن در مورد زنا و قذف و لعان ذكر كرديم به مؤمن