عدّه
هرگاه بين زن و شوهر به واسطهء مرگ يا طلاق ، جدايى حاصل شود ، بايد مدّتى در عدّه به انتظار بنشيند و با مرد ديگرى ازدواج نكند ، تا از گمان باردارى برى و پاك شود و نيز به انتظار شوهر سابقش باشد تا اگر طلاق رجعى است ، مرد بتواند با مراجعه به نفس خود ، تصميم نهايى را بگيرد .
و اگر زن باردار بود مدّت عدّه تا هنگام وضع حمل است زيرا خداوند مى فرمايد :
. . . وَ أُولاتُ الْأَحْمالِ أَجَلُهُنَّ أَنْ يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ . . .
« مدّت عدّه زنان حامله تا وقت زاييدن است » . 136
و در اين جهت فرقى بين طلاق رجعى يا خلع يا مرگ شوهر نيست ، و على ( ع ) و ابن عباس بر عدّه زن حامله شرطى افزودهاند و آن اين كه چهار ماه و ده روز بگذرد به دليل آيه مزبور و آيهء عدّه كه مىفرمايد :
وَ الَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَ يَذَرُونَ أَزْواجاً يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَ عَشْراً . . .
« مردانى كه از شما بميرند و زنانشان باقى بمانند ، آن زنان بايد تا مدت چهار ماه و ده روز به انتظار بنشينند ( و ازدواج نكنند ) » 137 و عدّه زنان طلاق داده شده همان گونه كه خدا فرمود :
وَ الْمُطَلَّقاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ ثَلاثَةَ قُرُوءٍ
138 به مدت سه بار حيض است .
و عدّه زن طلاق داده شد كه به سن يائسگى رسيده و از حيض ديدن مأيوس است ، يا اصلا حايض نمىشود ، سه ماه است ، زيرا خداوند مىفرمايد :
وَ اللَّائِي يَئِسْنَ مِنَ الْمَحِيضِ مِنْ نِسائِكُمْ إِنِ ارْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلاثَةُ أَشْهُرٍ . . .
« از زنان شما آنان كه از حيض نوميدند اگر باز در اين امر شك داريد عدّه آنان سه ماه است » 139 پيش از ترك سخن درباره عدّه بايد سه نكته را كه در قرآن كريم به آنها تصريح شده است ، مورد تذكر قرار دهيم :
اوّل : عدّه براى زنان مطلقه در صورتى است كه با آنان آميزش شده