افراد خانواده را نيز بيان كرده است ، و آنچه در اين زمينه در سنّت وجود دارد ، بالنسبه به آنچه در قرآن بيان شده است ، زياد نيست .
سپس قرآن كريم به بيان تقسيم مال بين افراد خانواده و مسأله ارث پرداخته ، و تقريبا تمام احكام مربوط به آن را مفصّلا بيان كرده است .
در اين جا اين پرسش پيش مىآيد كه چرا احكام خانواده به طور گسترده و مفصّل در قرآن آمده ، و بيان تفصيلى آن تنها به عهدهء پيامبر ( ص ) واگذار نشده است ؟
پاسخ اين است كه اين جهت بر اساس حكمت خدايى است كه به امور پنهان آگاهى دارد ، و ما تلاش مىكنيم به گوشهاى از حكمت آن دست يابيم و اميدواريم مصداق اين سخن خداى متعال نباشيم كه مىفرمايد :
وَ لا تَقْفُ ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤادَ كُلُّ أُولئِكَ كانَ عَنْهُ مَسْؤُلًا
« چيزهايى را كه به آن علم ندارى پى مگير ، كه گوش و چشم و دل از همه اينها پرسش خواهد شد . » 99
بدون ترديد ، اين عنايت و لطف قرآن كريم به خانواده است كه احكام مربوط به آن را به تفصيل و صريح و محكم بيان كرده است ، همانطور كه عنايت و توجّه اسلام به عبادات باعث آن شده است كه احكام آن را به طور عملى به عهدهء رسول اللّه ( ص ) بگذارد ، و تنها به تلقين و آموزش زبانى بسنده نكند ، تا در سايهء آن روح انسانها تهذيب و پرورش يابد ، اهتمام اسلام به امور خانواده نيز موجب آن شده است كه قرآن احكام آن را منظّم و مفصل بيان كند تا اوّلا : مردم بر اساس هوى و هوس يا انديشهء خود آن را مورد تحريف و انكار قرار ندهند و ثانيا : چون مسائل خانوادگى با خشنودى و غضب بين زن و شوهر و نزديكان مرتبط مىباشد ، لذا مىبايست احكام آن دقيق و ثابت باشد تا خواستهها و هواهاى نفس را كنترل كند و هر چيزى را سر جاى خودش قرار دهد .
و از سوى ديگر احكام خانواده و مسائل آن تأثير بسزايى در جامعه و جهت دادن به آن دارد ، زيرا خانواده از اركان ساختمان جامعه است و با تزلزل و اضطراب آن و جامعه نيز دچار اضطراب و پريشانى خواهد شد و با تقويت و