خود را گمراه ساخته است ، نه ديگرى را ، و هميشه حق آشكار است و باطل پوچ .
پس تعجبى از دشمنان گمراه نيست ، تعجب بسيار از كسانى است كه در طلب حقيقت بيراهه مىروند و به روايات ساختگى و دروغ تكيه مىكنند و لا حول و لا قوة الا باللّه .
جمع آورى قرآن در عهد عثمان يا « احرف سبع »
18 تمام قرآن در دوران ابو بكر و عمر جمع آورى شد ، عمر آن را نزد « حفصه » به وديعه گذاشت ، تا محفوظ بماند ، و به آن رجوع شود ، نه براى تلاوت ، زيرا تلاوت از زمان رسول خدا ( ص ) تا آن زمان ادامه داشت ، و مردم آن را از زبان يكديگر به سبك ترتيل ، دريافت مىنمودند . همان طورى كه از شخص پيامبر ( ص ) دريافت مىكردند ، زيرا هدف اين بود كه متن قرآن و تلاوت آن در سينههاى مؤمنان محفوظ بماند .
متن مكتوب قرآن فقط يكى است ، بدون هيچ گونه تغيير ، امّا از جهت قرائت مختلف است و گفتهاند كه : قراءت متواتر مورد قبول نيست ، مگر اين كه بدون كم و زياد مطابق با متن مكتوب باشد ، و اين شامل همه قرائتها مىشود .
و در ابتداى نزول قرآن اجازه داده شد كه قرآن به هر هفت لهجه از زبان عرب از يمنى گرفته تا نزارى قراءت شود ، زيرا رسول خدا ( ص ) به همهء آنها آشنايى داشت ، از اينرو « بخارى » نقل كرده است كه « قرآن به هفت لهجه نازل شده است كه شش لهجهء آن نسخ شده ، و يكى از آنها باقى مانده است » .
و « مسلم » از « ابى بن كعب » روايت كرده است كه : « پيامبر اسلام ( ص ) در « اضاءة بنى غفار » ( كه بركهء كوچكى متعلق به آنان بود ) به سر مىبرد ، كه جبرئيل آمد و عرض كرد : خداوند فرمان مىدهد كه قرآن را به يك لهجه بر امّت خود بخوان ؛ حضرت فرمود : من از خداوند مسألت دارم كه از اين امر درگذرد ، و بر امّت من ببخشايد ، زيرا آنان توان اين امر را ندارند ، جبرئيل بازگشت و گفت : خداوند فرمان مىدهد كه قرآن را به دو لهجه بر امّت خود بخوان ، حضرت باز طلب بخشش و گذشت نمود ، و اين كه امت از اين امر عاجزند ، براى مرتبه سوم جبرئيل آمد و گفت : خداوند دستور مىدهد