از دو گروه اوّل - بر اساس طبع و فطرت سالم و دست نخورده - مىباشد .
طبيعة طرز برخورد با اين افراد و طرز برخورد و گفتگو با فلاسفه و انديشمندان متفاوت است و براى آنها حقيقت در قالب وجدان و فطرت و الفاظ بليغ و رسا بيان مىشود ، به طورى كه خواستهها را پيرو و مجذوب خود كند ، و اين شيوه با روش منطقى و علوم طبيعى متفاوت است .
قرآن كريم نيز بر همين شيوهء جاودانه براى همه مردم نازل و پيامبر اكرم ( ص ) بر اساس آن برانگيخته شده تا تمام مردم را بيم و مژده دهد و دعوت آن اختصاص به گروه يا نسل خاصّى ندارد بلكه براى همه نسلها و اقوام و نژادها مىباشد ، تا اين كه زمين و اهل آن به سوى حق بازگردند .
از اينرو بايد دليلها و روشهاى قرآن كه بزرگترين حجّت و برهان است به گونهاى باشد كه همهء مردم را - على رغم تفاوتهاى صنفى و فكرى - قانع و وادار به تصديق كند و اسلوب فكرى و بيانى آن پس از توضيح رسول اللّه ( ص ) و اصحاب بزرگوارش - كه علم قرآن را از وى آموختهاند - بر كسى پوشيده نماند و دانشمندان غذاى روحى و اعتقادى و اخلاقى و اجتماعى را از آن دريافت دارند و همگى از چشمه ذلال آن سيراب شوند و فرهنگى و فيلسوف و عامّه مردم به آرزوى خود برسند و دواى درد خود را بيابند و قرآن آنان را به عزّت و عظمت برساند .
اين روش قرآن است كه هر كه در آيات و روشهاى آن مىانديشد خواهد ديد كه چگونه ، نادان را دانا و بىخبر را آگاه و آرزوى دانا را برآورده مىسازد ، اين آيه را با دقّت مىخوانيم :
أَ وَ لَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ كانَتا رَتْقاً فَفَتَقْناهُما وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ أَ فَلا يُؤْمِنُونَ
« آيا كافران نمىنگرند كه آسمانها و زمين بسته بود ، ما آنها را بشكافتيم و از آب هر چيز را زنده گردانيم آيا باز ايمان نمىآورند ؟ 350 اين آيه افكار را به قدرت عظيم و حاكميت و تسلّط مطلق خداوند بر هستى متوجّه مىكند و بيان مىدارد كه چگونه او بدون سابقه آفريد پس تنها او سزاوار پرستش است حال اگر خواننده آن از تودهء مردم باشد ، به چيزى كه نمىداند با