لا تُحَرِّكْ بِهِ لِسانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ إِنَّ عَلَيْنا جَمْعَهُ وَ قُرْآنَهُ فَإِذا قَرَأْناهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا بَيانَهُ
« به خاطر شتابى كه براى فراگيرى دارى زبانت را به حركت درنياور ، بر ماست كه قرآن را بر تو خوانيم و در ياد تو داريم ، چون ما بر تو خوانديم ، تو نيز ( مكرر ) بخوان آنگاه بر ماست تبيين ( معانى مشكل ) آن » . 2 چنانچه مشاهده مىكنيد آيه ، صريحا مىگويد : الفاظ و معانى و قراءت قرآن ، همگى بر آن حضرت فرو فرستاده شده است ، و مسلمين بر اين موضوع اتفاق دارند ، و علم بدان از بديهيات است ، و منكر آن از مرز اسلام خارج . و باز قرآن صراحة مىفرمايد : خداوند قرآن را با ترتيل و ترتيب خاص بر پيامبر نازل كرده ،
وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ لا نُزِّلَ عَلَيْهِ الْقُرْآنُ جُمْلَةً واحِدَةً كَذلِكَ لِنُثَبِّتَ بِهِ فُؤادَكَ وَ رَتَّلْناهُ تَرْتِيلًا
« كافران گفتند : چرا قرآن يك جا بر او نازل نشد ؟ اين به خاطر آن است كه قلب تو را محكم داريم ، و آن را با ترتيب بر تو خوانديم » . 3
ج - در مرحلهء بعد سراغ اعجاز قرآن و وجوه آن و ردّ نظريهء « صرفه » 4 خواهيم رفت ، و سپس پيرامون علم كتاب ، جدل قرآن ، تفسير قرآن ، روشهاى تفسير ، و تفسير به حديث و رابطهء آن با تفسير به رأى خواهيم پرداخت و اين كه تفسير به رأى نبايد مخالف حديث باشد ، و نيز بايد تفسير به لغت و حديث ، كليدى براى تفسير به رأى باشد .
د - آنگاه به مسألهء « غناء » و تحريم آن در قرآن ، و موارد مباح آن در احاديث مىرسيم ، و ما در راه خدا قدم مىگذاريم ؛ راهى كه به دور از هر كژى و فراز و نشيب است .
سپاس مىگويم خداى را بر اين كه مرا در اثناى نگارش كتاب آزمود ، چنانچه در ابتداى نگارش كتاب چنين كرد ، به طورى كه رابطهء خود را با روزنامههاى سيّار كه وسيلهء خوبى براى سخن گفتن با مسلمانان است ، و با مجلات علمى جهت تبيين افكار اسلامى و . . . قطع كردم و هدف اصلىام اين بود كه درسها و سخنرانيهاى عمومى را تعطيل كنم .
امّا قرآن مونسم در تنهايى بود ، كه غربتم را مىزدود ، و سبب آرامش خاطر و صفاى روحم مىشد ، و در اين بين خداوند مرا چون پيامبرش ايّوب با