ويران كند ، همانا مؤاخذه و عقوبت او بسيار دردناك و شديد است » 57 .
« اخذ » به دستور خدا توسط فرشتگان خشن و سختگير صورت مىگيرد ، پس هم خود « اخذ » به معناى سخت و شديد است و هم « اخذين » ( فرشتگان ) خشن و سخت هستند . و در ستايش آنها در اين جا و توصيفشان در آيهء ديگر به سختى و خشونت ، تهديد و بيان شدّت و سخت گرفتن ( اخذ ) توسط فرشتگان است .
كلمهء « فاعتلوه » نيز تأكيدى است بر سختى و شدت « اخذ » و بيان نوع مخصوصى از آن است ، زيرا « عتل » به معناى گرفتن تمام اجزاى فرد و محاصره كردن و به درشتى كشيدن اوست ، و اين نهايت تأكيد در سختگيرى است ، زيرا او بشدّت محاصره و كشيده مىشود ، و اين دلالت براهانت و تحقير او مىكند ، به ويژه كه چنين افرادى فقط خودشان را گرامى و عزيز مىپندارند و ديگران را پست و زبون زيرا « اخذ » به روش « عتل » بيانگر حالت زبونى است از كسانى كه زير بار حق نمىروند ، و خواستههاى خود را بر حق مردم مقدّم مىدارند .
از اين جا نكتهء ديگرى نيز به دست مىآيد ، كه اين سختگيرى مناسب با آنان است ، زيرا آنان خود بين و مغرور بودند ، پس روز قيامت نيز همانطور با آنان معامله مىشود ، روزى كه ثروت و فرزندان به كار نمىآيند ، مگر كسى كه با دلى سالم نزد خدا آيد .
كلمهء پنجم و ششم : « سواء الجحيم » است سواء به معناى وسط و ميان است ، و « جحيم » آتش افروختهاى است در جاى پست .
حاصل آنچه از اين كلمات به دست مىآيد ، اين است كه : فرد بد كار به سختى گرفته مىشود و در ميان آتش افروخته كه شعلههاى آن از گودى جهنم تا بالاى آن ، زبانه مىكشد ، افكنده مىشود ، و او نمىتواند از آن خارج شود ، زيرا در وسط قرار دارد نه در گوشه ، و اى كاش به همين قدر اكتفا مىشد و عذابى از بيرون نمىرسيد ، ولى عبارات بعد حكايت از رسيدن عذاب از بيرون دارد ، پس عذاب بيرونى و درونى بر او گرد مىآيند .
كلمهء هفتم و هشتم و نهم ، در جملهء
« ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذابِ الْحَمِيمِ »
مىباشد ، « صبّ » به معناى فرو ريختن تند و روان آب از بالا به پايين