داده است ، واين نامه فصيحترين نامهاى است كه مرحوم سيد از ميان نامههاى حضرت انتخاب كرده ونكتههايى چند در آن وجود دارد كه در ذيل به آنها اشاره مىكنيم :
( 59161 - 59156 ) 1 - در جملهء فلقد خبأ لنا ، واژهء خبأ را از عجب وغرورى كه در وجود معاوية بوده وروزگار آن را پوشيده داشته ، استعاره آورده وسپس آن را به وسيله جملهء بعد ، تفسير فرموده است :
( 59207 - 59162 )
إذ طفقت . . . النضال ،
براي علي بن أبي طالب كه از خاندان نبوت است حال پيغمبر را بازگو مىكند وبه وى خبر مىدهد كه خدا نعمتي بزرگ به آن حضرت عنايت فرموده وأو را براي دين خود برگزيده وبه وسيلهء أصحاب ويارانش أو را تأييد وكمك كرده ، در صورتي كه خود حضرت وأهل بيت پيامبر سزاوارترند كه اين أحوال را بگويند وديگران را خبر دهند واين مطلب را با ذكر دو مثال آشكار فرمود :
الف : مثل تو مانند كسى است كه خرما به سرزمين هجر حمل كند ، ريشهء اين ضرب المثل آن است كه روزى مردى از هجر كه مركز خرماست ، سرمايهاى به بصره آورد كه متاعي بخرد واز فروش آن در شهر خود سودى ببرد ، پس از فروش مال التجارة به فكر خريد كالا افتاد ، ديد ارزانتر از خرما چيزى نيست ، لذا از بصره مقدار زيادى خرما خريد وبه سوى هجر حمل كرد ، ودر آن جا به اميد اين كه گران شود آن را در انبارها ذخيرة كرد اما روز به روز ارزانتر شد وبالآخرة خرماها در انبارها ماند تا فاسد وتباه شد واين مسأله ضرب المثل شد براي هر كس كه كالايى را براي فروش وبه دست آوردن سود ، به جايى ببرد كه مركز ومعدن آن كالا مىباشد ، تطبيق مطلب با مثال اين است كه معاوية ، گزارش وخبر را به سوى كسى برد كه أو خود معدن آن خبر است وجا دارد كه أو خود اين خبر را به ديگران بگويد ، هجر ، اسم آبادي ويا شهري