يَحُولَ بَيْنَ نَاقَةٍ وَبَيْنَ فَصِيلِهَا - وَلَا يَمْصُرَ لَبَنَهَا فَيَضُرَّ [ فَيُضِرَّ ] ذَلِكَ بِوَلَدِهَا - وَلَا يَجْهَدَنَّهَا رُكُوباً - وَلْيَعْدِلْ بَيْنَ صَوَاحِبَاتِهَا فِي ذَلِكَ وَبَيْنَهَا - وَلْيُرَفِّهْ عَلَى اللَّاغِبِ - وَلْيَسْتَأْنِ بِالنَّقِبِ وَالظَّالِعِ - وَلْيُورِدْهَا مَا تَمُرُّ بِهِ مِنَ الْغُدُرِ - وَلَا يَعْدِلْ بِهَا عَنْ نَبْتِ الْأَرْضِ إِلَى جَوَادِّ الطُّرُقِ - وَلْيُرَوِّحْهَا فِي السَّاعَاتِ - وَلْيُمْهِلْهَا عِنْدَ النِّطَافِ وَالْأَعْشَابِ - حَتَّى تَأْتِيَنَا بِإِذْنِ اللَّهِ بُدَّناً مُنْقِيَاتٍ - غَيْرَ مُتْعَبَاتٍ وَلَا مَجْهُودَاتٍ - لِنَقْسِمَهَا عَلَى كِتَابِ اللَّهِ وَسُنَّةِ نَبِيِّهِ ص - فَإِنَّ ذَلِكَ أَعْظَمُ لِأَجْرِكَ - وَأَقْرَبُ لِرُشْدِكَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ( 58515 - 58150 )
[ لغات ]
( روّعه ) : أو را ترساند ( لا تخدج بالتحيه ) : سلام را ناقص ادا مكن وبنا به روايت ديگر : تخدج التحيّة ، از اخدجت السحابة : ابر دانههاى بارانش كم شد .
( أنعم له ) : گفت : بلى ( عسف ) : با خشونت وبدون دليل گرفتن ( إرهاق ) : مكلف كردن به امر سخت ومشكل ( ماشية ) : گوسفند وگاو ( عنيف ) : كسى كه نامهربان است .
( صدعت المال صدعين ) : مال را دو قسمت كردم ( عود ) : شتر پير ، وآن شترى است كه از سن ( بازل ) كه دندان ونيشش بيرون آمده گذشته باشد .
( هرمة ) : كهنسال ( استأن ) : مهربانى كرد ( نقب ) : شترى كه سمهايش نازك شده باشد .
( غدر ) : بركههاى آب ، جمع غدير ( مكسوره ) : آن كه يكى از چهار دست وپايش شكسته باشد ( مهلوسه ) : بيمار مسلول ( عوار به فتح عين ) : عيب وگاهى به ضم نيز خوانده مىشود .
( مجحف ) : كسى كه با شدت حيواني را مىراند تا گوشتش را ببرد .
( ملغب ) : به زحمت اندازنده ( لغوب ) : رنجور كردن ( اوعزت اليه بكذا ) : أو را به اين كار دستور دادم .
( حال بين الشيئين ) : مانع شد ( مصر ) : دوشيدن تمام شير از پستان ( تمصّر ) : دوشيدن باقيماندهء شير ( ترفيه ) : در آسايش قرار دادن ( بدن ) : چاقها ، جمع بادن ( منقيات ) : حيواناتى كه بر اثر چريدن استخوانهايش پر مغز وچربى آن زياد شد .