( امنه ) : امنيت ، آسايش
[ ترجمه ]
« اين است آنچه بندهء خدا علي بن أبي طالب فرمانرواى مؤمنان در بارهء دارايى خود ، دستور داده است براي جلب رضايت وخشنودى خداوند كه أو را داخل بهشت كند وآسودگى وامنيت به وى عطا فرمايد ، ( قسمت ديگر از اين وصيتنامه اين است ) وحسن بن علي به اين امر قيام كند : از آن مطابق دستور و ، وجه پسنديده بخورد وببخشد ، پس اگر براي حسن پيش آمدى كند ، در زنده بودن حسين ، ( ع ) أو پس از حسن به انجام أمور قيام كند وراه درست را برود وپسران فاطمه ( ع ) آن اندازه سهم از اين مال دارند كه براي پسران على است واين كه تصدى اين كار را به دو پسر فاطمه واگذاشتم به منظور به دست آوردن خشنودى خداوند وتقرب به پيغمبر أكرم وپاس احترام أو ، وشرافت خويشاوندى با أو مىباشد وبر كسى كه متصدى اين امر شده لازم است كه أصل مال را چنان كه هست باقي بگذارد ودر آمد وثمرهء آن را مطابق دستور مصرف كند ، ونبايد نهالى از نهالهاى درخت خرماى اين روستاها را بفروشد تا حدى كه بر اثر رشد وزيادى درختها ، زمينش كاملا شكل بگيرد وپوشيده از نخل شود وهر يك از كنيزانم كه با أو همبستر شدم وفرزندى دارد يا باردار است كنيز به همان فرزندش واگذار مىشود وبهرهء اوست ، واگر فرزندش بميرد وخود زنده باشد آزاد است بند بردگى از گردنش برداشته شود وآزادى فرزند موجب آزادى مادر شود . »
[ شرح ]
( 58109 - 58056 ) مرحوم سيد رضى مىگويد اين كه امام در اين وصيت مىفرمايد : ان لا يبيع من نخيلها ، ودية ، ودية به معناى نهال خرماست وجمعش ودى مىباشد وجملهء حتى تشكل ارضها غراسا در نهايت فصاحت است ومقصود آن است كه آن چنان رويش نخلها در زمين زياد شود كه بيننده آن را غير از آنچه كه شناخته بوده ببيند وامر بر أو اشتباه شود مىپندارد كه اين زمين غير آن زمين است .