بعد نامهات رسيد ، نوشته بودى كه اگر مىدانستيم جنگ بر ما وتو چنين خواهد كرد هيچ كدام آن را اختيار نمىكرديم ، بدان كه جنگ من وتو را نهايتى است كه هنوز به آن نرسيدهايم .
( 57201 - 57177 )
فاما طلبك علىّ الشام . . . ،
امام ( ع ) در اين نامه از أمور چهارگانهاى كه نامهء معاوية شامل آن بود پاسخ داده است :
1 - معاوية با اين جمله از نامهاش : اگر مىدانستى . . . ، به امام ، مهربانى وى را طلب كرد وبه وضع جنگ أو را نزديك ساخت واز اين گفتارش بر مىآيد كه از گزندگى وآزار جنگ ناله داشته واز ادامهء آن مىترسيده است ، اما حضرت أو را چنين پاسخ مىدهد : جنگ من وتو را پايانى است كه هنوز به آن نرسيدهايم . از اين پاسخ تهديد آميز چنين ، فهميده مىشود كه جنگ تا رسيدن به هدف ادامه دارد وآن هدف عبارت از پيروزى امام وهلاكت معاوية مىباشد ولازمهء اين سخن به وحشت افتادن أو ، ونااميد شدن از وضع جنگ مىباشد .
2 - معاوية از امام درخواست كرده است كه وى را بر فرماندهى شام همچنان ثابت بدارد واين درخواست را با نوعي از شجاعت نمايى بيان كرده است كه مىخواهد بگويد از روى التماس وشرمندگى نيست .
آن جا كه مىگويد : تو از زندگى چيزى را اميد نمىبرى جز آنچه من اميدوارم ، و . . . يعنى هر دومان در اميدوارى به ماندن در دنيا وترس از مرگ يكسان هستيم ، باز هم مقصودش آن است كه از جنگ ناراحت نيست . واين كه گفت : امروز همان را از تو مىخواهم كه ديروز طلب كردم ، نيز باقي ماندن بر حكومت شام مىباشد .
توضيح : وقتي كه مردم با امام براي خلافت بيعت كردند ، معاوية از آن